11.10.06
Aκόμα μια φορά για τα στρατόπεδα...
Aκόμα μια φορά για τα στρατόπεδα, ακόμα μια φορά για τη γειτονιά μας.
Την είπαν «νύφη του Θερμαϊκού», του «βορρά λουλούδι», «συμπρωτεύουσα», «πόλη ερωτική» και κάμποσα άλλα τέτοια χαριτωμένα που ελαφρά χαζοφέρνουν. Κανένας χαρακτηρισμός όμως δεν μπόρεσε να αποδώσει την ψυχή και το είναι της Θεσσαλονίκης όσο αυτός της «φτωχομάνας». `Έχοντας στο διάβα του χρόνου μια προίκα κοινωνικών, οικονομικών, πολιτικών, ιστορικών και πολεμικών συγκυριών στέγασε και στεγάζει τα όνειρα και τις ανάγκες των «αχθοφόρων της προσφυγιάς». Μικρασιατική καταστροφή, Εμφύλιος, τρομοκρατία της δεξιάς στην ύπαιθρο, το ξεκλήρισμα της αγροτιάς και η εσωτερική μετανάστευση, παλιννοστούντες και οικονομικοί μετανάστες. Όλα κι όλοι υφίστανται τις ασφυκτικές κι απάνθρωπες επιπτώσεις των συνθηκών διαβίωσης, σε μια φρικιαστική όψη καθημερινότητας, σε μια πόλη ξένη και εχθρική με τις ανάγκες και τις απαιτήσεις των κατοίκων στις γειτονιές της λιτότητας και της ακρίβειας, της ανεργίας, της αδικημένης κι αποκλεισμένης νεολαίας και της διογκούμενης μετανάστευσης.
Λειτουργώντας προσθετικά και με γεωμετρική άνοδο, οι όποιες παρεμβάσεις κι αναβαθμίσεις στον αστικό χώρο, που σαν γνώμονα έχουν «τα καλά και συμφέροντα» του κεφάλαιου και της ντόπιας και αλλοδαπής χρηματοοικονομικής κάστας, ανέδειξαν κοντά στα τόσα και το πρόβλημα του ήδη τόσο επιβαρημένου αστικού ιστού. Έτσι πέρα από τις οποιοσδήποτε εξαγγελίες και σχέδια των ρυθμιστικών προγραμμάτων, βιώνουμε επέκταση του οικιστικού, αυξήσεις συντελεστών δόμησης, ένταξη δασικής και γεωργικής γης στο σχέδιο πόλης, οικοπεδοποιήσεις, παραχωρήσεις και ιδιωτικοποιήσεις, συμβιβασμούς με καταπατητές. Κάτω από αυτές τις συνθήκες πολεοδομικής διάστασης, το πάντα επίκαιρο και ανοιχτό πρόβλημα των στρατοπέδων της πόλης διεκδικεί τη δικιά του βαρύτητα και προσοχή, ιδιαίτερα τώρα προεκλογικά, που οι διάφορες «οικολογικές ευαισθησίες» όλων αυτών που άμεσα ευθύνονται για την ύπαρξη, συντήρηση και αναπαραγωγή του προβλήματος, ξαναθυμούνται μια «πόλη μ’ ανθρώπινο πρόσωπο» ή μια «βιώσιμη ανάπτυξη» και ζητούν την ψήφο μας.
Και ενώ η απόδοση των στρατοπέδων στάσιμα μακροημερεύει και τείνει να εξελιχθεί σε μια μεγάλη φούσκα, μελέτες, προτάσεις, ημερίδες, προαγγελίες επίλυσης σ’ όλα τα επίπεδα «δίνουν και παίρνουν». Μέχρι και αστεροσκοπείο έχει εξαγγελθεί, κοντά στα τόσα άλλα, άμεση ανάγκη και προτεραιότητα σύμφωνα με τους σχεδιασμούς όμορου δήμου. «Από το ιδεατό στο εφικτό» με «έξυπνες και σύγχρονες λύσεις» που «απαντούν στις ανάγκες της νέας κοινωνίας, της νέας οικονομίας». Το χαλί στρώνεται! «Κτήρια που θα στεγάσουν οικονομικές, εκθεσιακές, πολιτιστικές δραστηριότητες, αναψυκτήρια, υπόγειοι χώροι στάθμευσης και να ξαναθυμίσουμε το σταθμό μετεπιβίβασης του ΟΑΣΘ που τόσο συζητήθηκε στο παρελθόν, χωρίς να προσπεράσουμε φυσικά τον υποσταθμό της ΔΕΗ στο «Παύλου Μελά», που ήδη έχει δρομολογηθεί, στα πλαίσια «των εναλλακτικών μορφών ενέργειας με τη χρήση νέων τεχνολογιών». Σχεδιασμοί και προτάσεις έξυπνα διατυπωμένες, που επιδέχονται όλων των ειδών των ερμηνειών ή παρερμηνειών. Μέχρι τότε αναζητούνται πηγές χρηματοδότησης σε κοινοτικά προγράμματα, στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Καμιά κοινή υπουργική απόφαση απόδοσης δεν υπάρχει, οι συζητήσεις βρίσκονται σε εξέλιξη για μια ακόμη φορά τα τελευταία χρόνια, με το λαό να βρίσκεται στη γωνία και τους υποψήφιους δημάρχους να προσπαθούν με το τίποτα να λύσουν τα εκλογικά τους αδιέξοδα.
Τώρα θα πείτε γεμίσαμε δημάρχους σωτήρες, δημάρχους που θα αλλάξουν τους δήμους εξαγγέλλοντας ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης. Προσοχή απανταχού δημότες και ψηφοφόροι, με τέτοιους δήμους καπιταλιστικές εταιρίες κι όχι μόνο, εκείνο που μπορούν μόνο να μας αλλάξουν είναι τα φώτα!
Αν η απόδοση των στρατοπέδων είναι ένα πρόβλημα, άλλο ένα είναι σε ποιον αποδίδονται, έτσι όπως εξελίσσεται και διαμορφώνεται ο χαρακτήρας και το περιεχόμενο της τοπικής αυτοδιοίκησης. Η υπόθεση των στρατοπέδων δεν περνά από κανενός δημάρχου τα γραφεία, αλλά από τη φωνή και την κοινή αντίσταση όλων αυτών που ζουν και εργάζονται στις υποβαθμισμένες εργατογειτονιές και λαϊκές συνοικίες. Αυτών η πάλη κι ο αγώνας πρέπει να βγει στο προσκήνιο κι όχι τα φούμαρα και η σικέ προεκλογική διαμάχη των υποψηφίων δημάρχων.
Γιάννης Χατζής
Την είπαν «νύφη του Θερμαϊκού», του «βορρά λουλούδι», «συμπρωτεύουσα», «πόλη ερωτική» και κάμποσα άλλα τέτοια χαριτωμένα που ελαφρά χαζοφέρνουν. Κανένας χαρακτηρισμός όμως δεν μπόρεσε να αποδώσει την ψυχή και το είναι της Θεσσαλονίκης όσο αυτός της «φτωχομάνας». `Έχοντας στο διάβα του χρόνου μια προίκα κοινωνικών, οικονομικών, πολιτικών, ιστορικών και πολεμικών συγκυριών στέγασε και στεγάζει τα όνειρα και τις ανάγκες των «αχθοφόρων της προσφυγιάς». Μικρασιατική καταστροφή, Εμφύλιος, τρομοκρατία της δεξιάς στην ύπαιθρο, το ξεκλήρισμα της αγροτιάς και η εσωτερική μετανάστευση, παλιννοστούντες και οικονομικοί μετανάστες. Όλα κι όλοι υφίστανται τις ασφυκτικές κι απάνθρωπες επιπτώσεις των συνθηκών διαβίωσης, σε μια φρικιαστική όψη καθημερινότητας, σε μια πόλη ξένη και εχθρική με τις ανάγκες και τις απαιτήσεις των κατοίκων στις γειτονιές της λιτότητας και της ακρίβειας, της ανεργίας, της αδικημένης κι αποκλεισμένης νεολαίας και της διογκούμενης μετανάστευσης.
Λειτουργώντας προσθετικά και με γεωμετρική άνοδο, οι όποιες παρεμβάσεις κι αναβαθμίσεις στον αστικό χώρο, που σαν γνώμονα έχουν «τα καλά και συμφέροντα» του κεφάλαιου και της ντόπιας και αλλοδαπής χρηματοοικονομικής κάστας, ανέδειξαν κοντά στα τόσα και το πρόβλημα του ήδη τόσο επιβαρημένου αστικού ιστού. Έτσι πέρα από τις οποιοσδήποτε εξαγγελίες και σχέδια των ρυθμιστικών προγραμμάτων, βιώνουμε επέκταση του οικιστικού, αυξήσεις συντελεστών δόμησης, ένταξη δασικής και γεωργικής γης στο σχέδιο πόλης, οικοπεδοποιήσεις, παραχωρήσεις και ιδιωτικοποιήσεις, συμβιβασμούς με καταπατητές. Κάτω από αυτές τις συνθήκες πολεοδομικής διάστασης, το πάντα επίκαιρο και ανοιχτό πρόβλημα των στρατοπέδων της πόλης διεκδικεί τη δικιά του βαρύτητα και προσοχή, ιδιαίτερα τώρα προεκλογικά, που οι διάφορες «οικολογικές ευαισθησίες» όλων αυτών που άμεσα ευθύνονται για την ύπαρξη, συντήρηση και αναπαραγωγή του προβλήματος, ξαναθυμούνται μια «πόλη μ’ ανθρώπινο πρόσωπο» ή μια «βιώσιμη ανάπτυξη» και ζητούν την ψήφο μας.
Και ενώ η απόδοση των στρατοπέδων στάσιμα μακροημερεύει και τείνει να εξελιχθεί σε μια μεγάλη φούσκα, μελέτες, προτάσεις, ημερίδες, προαγγελίες επίλυσης σ’ όλα τα επίπεδα «δίνουν και παίρνουν». Μέχρι και αστεροσκοπείο έχει εξαγγελθεί, κοντά στα τόσα άλλα, άμεση ανάγκη και προτεραιότητα σύμφωνα με τους σχεδιασμούς όμορου δήμου. «Από το ιδεατό στο εφικτό» με «έξυπνες και σύγχρονες λύσεις» που «απαντούν στις ανάγκες της νέας κοινωνίας, της νέας οικονομίας». Το χαλί στρώνεται! «Κτήρια που θα στεγάσουν οικονομικές, εκθεσιακές, πολιτιστικές δραστηριότητες, αναψυκτήρια, υπόγειοι χώροι στάθμευσης και να ξαναθυμίσουμε το σταθμό μετεπιβίβασης του ΟΑΣΘ που τόσο συζητήθηκε στο παρελθόν, χωρίς να προσπεράσουμε φυσικά τον υποσταθμό της ΔΕΗ στο «Παύλου Μελά», που ήδη έχει δρομολογηθεί, στα πλαίσια «των εναλλακτικών μορφών ενέργειας με τη χρήση νέων τεχνολογιών». Σχεδιασμοί και προτάσεις έξυπνα διατυπωμένες, που επιδέχονται όλων των ειδών των ερμηνειών ή παρερμηνειών. Μέχρι τότε αναζητούνται πηγές χρηματοδότησης σε κοινοτικά προγράμματα, στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Καμιά κοινή υπουργική απόφαση απόδοσης δεν υπάρχει, οι συζητήσεις βρίσκονται σε εξέλιξη για μια ακόμη φορά τα τελευταία χρόνια, με το λαό να βρίσκεται στη γωνία και τους υποψήφιους δημάρχους να προσπαθούν με το τίποτα να λύσουν τα εκλογικά τους αδιέξοδα.
Τώρα θα πείτε γεμίσαμε δημάρχους σωτήρες, δημάρχους που θα αλλάξουν τους δήμους εξαγγέλλοντας ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης. Προσοχή απανταχού δημότες και ψηφοφόροι, με τέτοιους δήμους καπιταλιστικές εταιρίες κι όχι μόνο, εκείνο που μπορούν μόνο να μας αλλάξουν είναι τα φώτα!
Αν η απόδοση των στρατοπέδων είναι ένα πρόβλημα, άλλο ένα είναι σε ποιον αποδίδονται, έτσι όπως εξελίσσεται και διαμορφώνεται ο χαρακτήρας και το περιεχόμενο της τοπικής αυτοδιοίκησης. Η υπόθεση των στρατοπέδων δεν περνά από κανενός δημάρχου τα γραφεία, αλλά από τη φωνή και την κοινή αντίσταση όλων αυτών που ζουν και εργάζονται στις υποβαθμισμένες εργατογειτονιές και λαϊκές συνοικίες. Αυτών η πάλη κι ο αγώνας πρέπει να βγει στο προσκήνιο κι όχι τα φούμαρα και η σικέ προεκλογική διαμάχη των υποψηφίων δημάρχων.
Γιάννης Χατζής
# posted by Α.Π... : 9:23 πμ
