ΔΕΥΤΕΡΑ 23-3: ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΛΜΕ -ΣΕΠΕ 1.30μ.μ. ΑΓ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΓΙΑ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΕΜΠΩΝ - ΔΙΩΞΕΙΣ ΚΑΙ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ!

Αγωνιστικές Παρεμβάσεις ΔΕ Θεσσαλονίκης

ΣΤΟ ΠΡΟΔΙΑΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ, ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΘΑ ΦΕΡΕΙ Ο ΛΑΟΣ!

"ΔΕΝ ΕΧΩ ΟΞΥΓΟΝΟ": ΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΥΠΟ ΔΙΩΓΜΟ!

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΟΙ ΔΙΩΞΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ

ΔΕΥΤΕΡΑ 23/3 ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΛΜΕ -ΣΕΠΕ 1.30 μ.μ. ΑΓΑΛΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Τρία χρόνια από το έγκλημα των Τεμπών, η κοινωνική οργή, τόσο για το έγκλημα των Τεμπών, όσο και για το δεύτερο έγκλημα, την επιχειρούμενη συγκάλυψη που ενορχηστρώνει η κυβέρνηση, παρέμεινε ζωντανή και αμείωτη, παρά την κυβερνητική προσπάθεια για συγκάλυψη, συκοφάντηση και καταστολή. Το ίδιο και το παλλαϊκό αίτημα για απόδοση δικαιοσύνης. Στις 23/3 ξεκινά στη Λάρισα η δίκη για την απόδοση ευθυνών για το έγκλημα που συγκλόνισε όλη τη χώρα, και όχι μόνο.

Οι μαζικότατες συγκεντρώσεις τρία χρόνια τώρα έκαναν κουρέλι την κυβερνητική προσπάθεια για το έγκλημα στα Τέμπη, να μπαζώσουν τη μνήμη και τη συνείδησή μας. Ανέδειξαν τους υπεύθυνους για το έγκλημα των Τεμπών. Κατέδειξαν ότι η πολιτική της ιδιωτικοποίησης και της «απελευθέρωσης των αγορών», το ξεπούλημα του σιδηρόδρομου που προωθείται διαχρονικά με δεκάδες ντιρεκτίβες από την ΕΕ και τις κυβερνήσεις, οδηγούν όχι μόνο σε σοβαρές ελλείψεις στην ασφάλεια, στην απαξίωση του σιδηρόδρομου, αλλά και σε τραγικά προδιαγεγραμμένα εγκλήματα για τα οποία προειδοποιούσαν τα σωματεία των εργαζομένων στους σιδηροδρόμους.

Σήμερα, παρά το τραγικό γεγονός, το σιδηροδρομικό δίκτυο παραμένει σε επικίνδυνη κατάσταση. Τα συνεχή παρά λίγο ατυχήματα στον σιδηρόδρομο, τον προαστιακό και το μετρό επιβεβαιώνουν ότι η πολιτική της ιδιωτικοποίησης δεν λύνει προβλήματα – τα δημιουργεί. Να μην ανεχθούμε το ξεπούλημα των δημόσιων υποδομών και την εξυπηρέτηση του κέρδους αντί της ανθρώπινης ζωής!

Έχει γίνει ξεκάθαρο πως μοναδικό μέλημα τόσο της κυβέρνησης, όσο και της δικαστικής εξουσίας με την οποία φαίνεται να είναι σε άριστη συνεργασία, στο δρόμο προς τη συνολική συγκάλυψη, είναι να κρύψει κάθε στοιχείο ώστε να εξαφανιστούν οι πολιτικές και ποινικές ευθύνες που τη βαραίνουν. Ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο, είναι σημαντικός και ο δικαστικός αγώνας που δίνουν οι συγγενείς και φίλοι των θυμάτων, καθώς και οι επιζώντες/ζήσασες της σύγκρουσης, ενώ παλεύουν καθημερινά με τα τραύματα που το έγκλημα αυτό άφησε ανεξίτηλα στα σώματα και τις ψυχές τους. Η δική μας θέση είναι ξεκάθαρη: στεκόμαστε δίπλα στον αγώνα των ανθρώπων αυτών, δίνοντάς του διάρκεια και δύναμη. Άλλωστε για εμάς, ο μόνος τρόπος για να ανοίξει ο δρόμος προς την δικαίωση είναι μέσα από το δρόμο του αγώνα.

Η κραυγή "Δεν έχω οξυγόνο" ενώνεται με τους εκατοντάδες εργαζόμενους που χάνουν τη ζωή τους κάθε χρόνο στο χώρο δουλειάς λόγω της εκμετάλλευσης, υπερεργασίας και των ανύπαρκτων μέτρων ασφάλειας. Αποτελεί ευθεία καταγγελία για την πολιτική που "δολοφονεί" καθημερινά τους εργαζόμενους μέσω των ιδιωτικοποιήσεων, των δημοσιονομικών πλεονασμάτων, του πολέμου, των εξοπλιστικών δαπανών του ΝΑΤΟ, της οικονομίας πολέμου, της καταλήστευσης του εισοδήματος.

"Δεν έχω οξυγόνο" φωνάζουν και οι χιλιάδες μαχόμενοι εκπαιδευτικοί που διώκονται γιατί αντιστέκονται στη διάλυση της δημόσιας εκπαίδευσης, την αξιολόγηση και την εισβολή και παράδοση σχολείων σε ιδιώτες και εταιρίες. Γιατί υπερασπίζονται το απεργιακό τους δικαίωμα. Γιατί δεν θέλουν σχολεία - επιχειρήσεις και εκπαιδευτικούς, μαθητές σκυφτούς και πειθαρχημένους. Γιατί ξέρουν ότι η εφαρμογή του ΙΒ και της αυτονομίας των σχολικών μονάδων, τα Ωνάσεια σχολεία οδηγούν στο κλείσιμο των σχολείων της γειτονιάς και τον εξοβελισμό των μαθητών/τριών και ανοίγουν την κερκόπορτα της εισόδου των ιδιωτών και κάθε λογής funds στη δομή, το περιεχόμενο, τη διοίκηση και τους όρους εργασίας των εκπαιδευτικών. «Δεν έχω οξυγόνο» φωνάζουν και οι εκπαιδευτικοί και μαθητές μέσα στην αβάσταχτη σχολική καθημερινότητα που τους εξοντώνει.

ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΔΙΩΞΕΙΣ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΤΑ ΑΝΤΙΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΜΕΤΡΑ

Η κυβέρνηση για να περάσει τα αντιεκπαιδευτικά της μέτρα εντείνει τις απειλές, τις πιέσεις, τις διώξεις και τα πειθαρχικά. Προχωράει στην Π.Δ.Ε. Ανατ. Μακεδονίας & Θράκης (Κομοτηνή) την εκδίκαση των πειθαρχικών για τη συμμετοχή εκπαιδευτικών στον αγώνα κατά της αξιολόγησης, ενώ διώξεις γίνονται στην Τρίπολη, τη Λάρισα, τον Πειραιά και αλλού σε μια προσπάθεια τρομοκράτησης των εκπαιδευτικών για την επιβολή της αξιολόγησης. Στη Θεσσαλονίκη στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση νέες παραπομπές συναδέλφων/ισσών στο πειθαρχικό για τη συμμετοχή τους στην Απεργία-Αποχή από την αξιολόγηση ετοιμάζει η ΔΙ.Π.Ε. Ανατ. Θεσσαλονίκης. Στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση στη Δυτική Θεσσαλονίκη διώκονται με πειθαρχικές διαδικασίες συνάδελφοι, μεταξύ αυτών και η γραμματέας του ΔΣ της Ε ΕΛΜΕ-Θ, και συνεχίζονται οι προανακριτικές για τον αγώνα του κλάδου κατά των εξετάσεων PISA, ενώ στην Ανατολική Θεσσαλονίκη, με προφορικές εντολές και συμπεριφορά δικαστή σε εντεταλμένη υπηρεσία της ΔΔΕ Ζ. Βαζούρα και με συμμετοχή διευθυντών, απειλούνται, εκβιάζονται, διώκονται συνάδελφοι για να επιβληθεί η αξιολόγηση.

Στις 23/3 οδηγούνται σε δίκη για κινητοποιήσεις τρία συνδικαλιστικά στελέχη της ΕΛΜΕ Πειραιά και ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου για συμμετοχή σε δράσεις διαμαρτυρίας της ΕΛΜΕ Πειραιά: ο Πρόεδρος του Δ.Σ. Ηλίας Πατίδης, ο Ακρίτας Καλούσης μέλος του Δ.Σ. και ο Παναγιώτης Χουντής πρώην γραμματέας του ΔΣ, καθώς και ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Πειραιά Μάρκος Μπεκρής. Σε δίκη οδηγούνται μετά από μήνυση που έχει καταθέσει ο ΔΙΔΕ Πειραιά ενάντια στους 4 συνδικαλιστές για κινητοποίηση που είχε γίνει στις 30/11/2022 στα γραφεία της ΔΔΕ ενάντια στις πρώτες διώξεις εκπαιδευτικών και για άλλη κινητοποίηση στις 17/3/2023 στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, ενάντια σε διαφημιστική ημερίδα της ιδιωτικής εκπαίδευσης από την ΔΔΕ Πειραιά! Κατηγορούν τους εκπαιδευτικούς για «διατάραξη της ομαλής λειτουργίας δημόσιας υπηρεσίας», και εισβολή με «φωνασκίες», αυτοί που αφήνουν τα σχολεία με κενά ακόμη και Μάρτιο μήνα, που δεν αφήνουν τους εκπαιδευτικούς να ασχοληθούν με το βασικό τους εκπαιδευτικό έργο και έχουν επιβάλει καθεστώς ασφυξίας σε σχολεία, εκπαιδευτικούς και μαθητές.

Η εκπαιδευτική κοινότητα συνεχίζει να είναι συγκλονισμένη και ανάστατη για τον τραγικό θάνατο συναδέλφισσας, σε μια περίοδο που διαλύουν το δημόσιο σχολείο με μπαράζ αντιεκπαιδευτικών μέτρων, κατεδαφίζουν μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών και εργασιακά των εκπαιδευτικών με τρομοκρατία και πρωτοφανή διοικητικό αυταρχισμό. Η ΔΔΕ Ανατολικής πρωταγωνιστεί στις διοικητικές παρατυπίες, αυθαιρεσίες και τρομοκρατία για την εφαρμογή της εκπαιδευτικής πολιτικής.

ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΠΝΕΥΣΟΥΜΕ, ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ!

Κάτω η κυβέρνηση της συγκάλυψης και της δολοφονίας! Ανατροπή της κυβέρνησης και της δολοφονικής πολιτικής των ιδιωτικοποιήσεων, της λιτότητας, της φτώχειας και του πολέμου! ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ, ΤΟΝ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟ, ΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ, ΤΑ ΝΕΑ ΑΝΤΙΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ.

ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΠΝΕΥΣΕΙ Ο ΛΑΟΣ!

• Να μην συγκαλυφθεί το έγκλημα στα Τέμπη. Να τιμωρηθούν οι ένοχοι (φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί) και όσοι συνέργησαν στη συγκάλυψη.

• Όχι σε ιδιωτικοποιήσεις Παιδεία, υγεία, ρεύμα, συγκοινωνίες, αποκλειστικά δημόσια αγαθά για όλο το λαό. Να φύγει τώρα η ιταλική HELLENIC TRAIN. Να επιστρέψει τώρα ο σιδηρόδρομος στο δημόσιο και με εργατικό - κοινωνικό έλεγχο.

• Ανατροπή της αντιλαϊκής, αντιεκπαιδευτικής, δολοφονικής πολιτικής και της κυβέρνησης που την εφαρμόζει, καθώς και όλων των παραλλαγών αυτής της πολιτικής, με τους αγώνες του κινήματος.

ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΠΝΕΥΣΕΙ Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

• Να σταματήσουν οι διώξεις και τα πειθαρχικά σε όλες τα Διευθύνσεις. Κάτω τα χέρια από τις ελευθερίες και την απεργία. Όχι στο νέο πειθαρχικό δίκαιο.

• Δημόσια δωρεάν εκπαίδευση για όλα τα παιδιά χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς.

• Να σταματήσει τώρα η αξιολόγηση. Αυτοδίκαιη μονιμοποίηση τώρα όλων των νεοδιόριστων.

• Όχι στο Εθνικό Απολυτήριο και τα σχολεία της «αριστείας» (Ωνάσια, Πρότυπα, Μπακολορεά – ΙΒ).

• Πραγματικές αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις. Κατώτατος μισθός 1.400 ευρώ καθαρά και αντίστοιχες αυξήσεις σε όλα τα κλιμάκια. Επιστροφή 13ου και 14ου μισθού και σύνταξης.

• Μαζικοί μόνιμοι διορισμοί, 20.000 χιλιάδες τώρα στη Β/θμια με βάση το πτυχίο και την προϋπηρεσία.

• Μείωση των μαθητών στα τμήματα! 15 μαθητές στο τμήμα!

• Καμία συγκάλυψη στους υπεύθυνους για το θάνατο συναδέλφισσας. Να παραιτηθεί τώρα η Ζ. Βαζούρα, ΔΔΕ Ανατολικής Θεσσαλονίκης.

ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ

Θα έπρεπε ΑΔΕΔΥ, ΟΛΜΕ, ΔΟΕ, σωματεία να κηρύξουν απεργία στις 23/3, αυτό αντιστοιχεί απέναντι στη δολοφονική πολιτική και τον αυταρχισμό της κυβέρνησης.

Καλούμε όλους τους/τις συναδέλφους να συμμετέχουν τη Δευτέρα 23/3 στη συγκέντρωση στις 1.30 μ.μ. στο Άγαλμα Βενιζέλου για το έγκλημα των Τεμπών, τις διώξεις σε όλες τις Διευθύνσεις, τις διεκδικήσεις του κλάδου και για τα καθημερινά «Τέμπη» που ζούμε στην εκπαίδευση.

ΝΑ ΤΙΜΩΡΗΘΟΥΝ ΟΙ ΕΝΟΧΟΙ ΓΙΑ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ.

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΟΙ ΔΙΩΞΕΙΣ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ!

Εκδήλωση: «Το σχολείο σε κρίση: εκπαίδευση και εκπαιδευτικοί υπό διωγμό - μαθητές στο στόχαστρο... Η απάντηση του εκπαιδευτικού κινήματος» Δευτ 23/3, 7μμ, ΕΔΟΘ (Πρ. Κορομηλά 51)

 

Αγωνιστικές Παρεμβάσεις ΔΕ Θεσσαλονίκης

Εκδήλωση-συζήτηση

Το σχολείο σε κρίση.

Οι εκπαιδευτικοί υπό διωγμό - Οι μαθητές στο στόχαστρο

Η απάντηση του κινήματος

Δευτέρα 23/3, στις 7μμ, στην ΕΔΟΘ, Πρ. Κορομηλά 51 (ημιώροφος)

Στην εκδήλωση θα μιλήσουν:

• ο Θανάσης Αλεξίου, καθηγητής στο τμήμα Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου του Αιγαίου με σημαντικές παρεμβάσεις για τις κοινωνικές ανισότητες και τη σχέση σχολείου,οικογένειας,κοινωνίας. Προσεγγίσεις που είναι σε θέση να μας βοηθήσουν να καταλάβουμε πώς δημιουργείται το εκρηκτικό όσο και άγονο κλίμα στο σημερινό σχολείο, αλλά και να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για ένα σχολείο δημιουργικό και δημοκρατικό.

• ο Δημήτρης Καπέτης, αντιπρόεδρος της Γ' ΕΛΜΕ και

• η Σοφία Στεφανίδου, γραμματέας της Ε' ΕΛΜΕ και μέλος του ΓΣ της ΑΔΕΔΥ.

Το σχολείο σήμερα βρίσκεται αντιμέτωπο με μια βαθιά κρίση. Σε μια κοινωνία που τη διαπερνούν βαθιές ανισότητες, δεν μπορεί να δώσει το μορφωτικό αγαθό και εφόδια στη νέα γενιά ώστε να γνωρίσει τον κόσμο γύρω, να σταθεί σε αυτόν και να τον αλλάξει προς το καλύτερο. Οι εκπαιδευτικοί προσπαθούν να αντιμετωπίσουν αυτήν την πρόκληση όχι απλά χωρίς στήριξη από το εκπαιδευτικό σύστημα, αλλά έχοντας απέναντι την εκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης. Μετά από «εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις» 30 και πλέον χρόνων, το δημόσιο σχολείο υποβαθμίζεται σταθερά, ενώ το ζωντανό στοιχείο της, οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί, μπαίνει στο στόχαστρο. Η εκπαιδευτική διαδικασία καταντά αγγαρεία για τους μαθητές, δοκιμασία για τους εκπαιδευτικούς, ενώ η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας παριστάνει τον Πόντιο Πιλάτο. Για όλα προτείνει πλατφόρμες και ποινές, αξιολογήσεις και εξεταστικούς φραγμούς, ταμπέλες για παραβατικούς και ψυχικά ασταθείς…

Για να βγούμε από τον φαύλο κύκλο πρέπει να βρούμε τις κοινωνικές αιτίες της εκρηκριτικής κατάστασης στα σχολεία, να φωτίσουμε τις στοχεύσεις της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής και να χαράξουμε δρόμο με την απάντηση του εκπαιδευτικού κινήματος, με τις διεκδικήσεις και τις μορφές πάλης που θα προωθήσει.

Το σημερινό σχολείο φτιαγμένο γύρω από την προοπτική των εξετάσεων και μιας θέσης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, σε εποχή που αυτό το όνειρο θολώνει για την μεγάλη πλειοψηφία, δεν μπορεί να κερδίσει τους μαθητές. Ο κόσμος αλλάζει ραγδαία, οι αλλεπάλληλες κρίσεις -οικονομική, covid19, πόλεμος σήμερα- αλλά και η αγωνία για το μέλλον, θέτουν νέες προκλήσεις και διλήμματα στον κάθε άνθρωπο. Ένα σχολείο της υποχρηματοδότησης, των παρωχημένων υποδομών, βιβλίων και εργαστηρίων, των κενών και των ελαστικά εργαζόμενων εκπαιδευτικών, που παραμένει γαντζωμένο στην παπαγαλία και την αυταρχική επιβολή, δεν εμπνέει και δεν κερδίζει τους μαθητές.

Η αντιεκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης έρχεται να εκβιάσει την αποδοχή της σημερινής κοινωνικής αδικίας. Να εμπεδώσει τις ανισότητες και διαγράψει την πρόσβαση στο μορφωτικό αγαθό, να προπαγανδίσει τις χαμηλές προσδοκίες, να ενοχοποιήσει τα θύματα των κοινωνικών αποκλεισμών. Εκεί στοχεύει η νέα αντι-μεταρρύθμιση που ξεκινά -και αυτή- από το εξεταστικό σύστημα: εθνικό απολυτήριο των αλλεπάλληλων εξεταστικών φραγμών για φύγουν τα παιδιά από το λύκειο. Σχολεία αριστείας για όσους αντέχουν ή όσους κατέχουν, πρότυπα, Ωνάσεια, Μπακολορεά, με την ιδιωτικοποίηση να γίνεται μοχλός της κατηγοριοποίησης. Αλλά και σχολεία στιγματισμένα για όσους αφήνει πίσω ο εξεταστικός μαραθώνιος, όπως τα «τεχνικά γυμνάσια» για παραβατικούς που πρότειναν οι δήθεν «σοφοί» του Υπουργείου και η υποβαθμισμένη ζώνη της γενικής και τεχνικής εκπαίδευσης. Ένα αναλώσιμο ελαστικά εργαζόμενο εργατικό δυναμικό με καταρτίσεις μιας χρήσης και ληξιπρόθεσμα, σε ετοιμότητα να γυρίσει σε φέρετρα με την ευρωπαϊκή σημαία, είναι ο στόχος τους. Για αυτό και η επίθεση στον εκπαδευτικό με την αξιολόγηση, τον διοικητικό αυταρχισμό και την ελαστικοποίηση των όρων εργασίας. Η αξιολόγηση ανάμεσα σε άλλα επιχειρεί να απονομιμοποιήσει όλες εκείνες τις πρακτικές που σπάνε τον κύκλο της απόρριψης και των εξεταστικών φραγμών. Θέλουν να επιβάλλουν την πολιτική των αποκλεισμών με μια εκπαίδευση «βάσει πρωτοκόλλου» που θα οδηγεί στο προκαθαρισμένο εξεταστικό μακελειό για τα λαϊκά στρώματα, με την απειλή ότι κάθε απόκλιση από τον εκπαιδευτικό είναι ή επιστημονικό λάθος ή πειθαρχικό παράπτωμα. Παραπέρα η μισθολογική και εργασιακή υποβάθμθιση συμβάλλουν στην ακύρωση της κοινωνικής αποστολής του εκπαιδευτικού και τον αποξενώνουν από τον στόχο να μορφωθούν τα παιδιά από τα λαϊκά στρώματα.

Για μας μέτρο της αποτυχίας του εκπαιδευτικού συστήματος είναι η αποξένωση του σχολείου από εκείνα τα παιδιά που το έχουν περισσότερο ανάγκη. Αλλά και η υποκρισία που μοιράζει τον χαρακτηρισμό του «ανεπαρκούς», του «αποτυχημένου» και του «παραβατικού». Η απάντηση δεν μπορεί παρά να είναι ένα σχολείο που είναι ενιαίο και χωρίς αποκλεισμούς και διακρίσεις, δημόσιο και δωρεάν, με σύχγρονη αντίληψη για τη γνώση και την παιδαγωγική πράξη για να μορφώνει τα νέα παιδιά μέχρι τα 18. Με τους εκπαιδευτικούς να έχουν μισθούς για να ζουν, μόνιμη εργασία, εργασιακή αξιοπρέπεια. Σε ένα σχολείο δημοκρατικό που θα διαμορφώνει συνειδήσεις ελεύθερων ανθρώπων. Αυτό το πλαίσιο προϋποθέτει σύγκρουση με την αδράνεια και την ανυπαρξία της ηγεσίας της ΟΛΜΕ, στον δρόμο που χαράζουν τα μαχόμενα πρωτοβάθμια σωματεία και οι ΕΛΜΕ. Το αντίπαλο δέος στην αντιεκπαιδευτική πολιτική ΝΔ-ΕΕ και την αξιολόγηση, όπως συμβαίνει στην καθημερική μάχη για την υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου και του εκπαιδευτικού, δεν μπορεί παρά να είναι οι ΕΛΜΕ των γενικών συνελεύσεων και της δημοκρατικής διαδικασίας, με σημαία τις διεκδικήσεις του κλάδου και τον αποφασιστικό αγώνα διαρκείας μέχρι τη νίκη.

Ανακοίνωση ΕΚΑ - ΑΡΣΥ Γ.Ν. Νίκαιας - Πειραιά, 22/3/26

ΑΠΛΗΡΩΤΟΙ ΟΙ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΦΗΜΕΡΙΕΣ/ΩΡΕΣ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

ΑΔΙΑΤΑΡΑΚΤΗ Η ΠΑΧΥΛΗ ΑΡΓΟΜΙΣΘΙΑ ΥΠΟΥΡΓΩΝ – ΔΙΟΙΚΗΤΩΝ

Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή Γ.Ν. Νίκαιας – Πειραιά

Αριστερή Ριζοσπαστική Συνεργασία Υγειονομικών Γ.Ν. Νίκαιας – Πειραιά

22/3/2026

Η κυβέρνηση ΑΡΝΕΙΤΑΙ να εγκρίνει το κονδύλι τακτικών εφημεριών/ωρών του πρώτου τριμήνου 2026 με αποτέλεσμα να μην έχει δρομολογηθεί ακόμα η καταβολή των δεδουλευμένων εφημεριών/ωρών μηνός Ιανουαρίου 2026.

Δεν χρειάζονται πολλά λόγια. Απαιτείται αγωνιστικός ξεσηκωμός.

Να προχωρήσουμε άμεσα σε συλλογή υπογραφών για επίσχεση εργασίας :

«Προς την Διοικήτρια του Γ.Ν. Νίκαιας - Πειραιά

Ενημερώνω πως προτίθεμαι να ασκήσω το νόμιμο δικαίωμά μου σε επίσχεση εργασίας με έναρξη Δευτέρα 30/3/26 λόγω της έκνομης παρακράτησης και μη καταβολής της αμοιβής μου για τις δεδουλευμένες εφημερίες/ώρες Ιανουαρίου 2026.

Με τιμή,

[ονοματεπώνυμο, ιδιότητα, υπογραφή]»

Να αγνοήσουμε τις «απειλές» που θα αρχίσουν να εκτοξεύουν τα διάφορα παχυλά αμειβόμενα παράσιτα της εξουσίας που κοιμόντουσαν στα ζεστά τους κρεβατάκια ή διακόπαραν «συν γυναιξί και τέκνοις» με κρατικό χρήμα σε πεντάστερα με πρόσχημα κάποια «εγκαίνια» ή ρεβεγιόναραν στα μπουζουξίδικα Πρωτοχρονιά και Φώτα και ΠαρασκευοΣαββατοΚύριακα του Ιανουαρίου 2026 όταν οι υγειονομικοί ξενυχτούσαν στο νοσοκομείο μακριά από τις οικογένειές τους στο πλευρό των ασθενών.

Να προχωρήσουμε την Πέμπτη 26/3 ή/και την Παρασκευή 27/3 σε γενικές συνελεύσεις γιατρών νοσοκομείου και συλλόγου εργαζομένων νοσοκομείου για την οργάνωση του αγώνα.

Να μετατρέψουμε το ατομικό νόμιμο δικαίωμα επίσχεσης εργασίας σε μορφή συλλογικής πάλης.

ΑΡΚΕΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΡΟΪΔΙΑ, ΑΡΚΕΤΑ ΜΕ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΛΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ, ΑΡΚΕΤΑ ΜΕ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΛΗΤΕΙΑ ΤΩΝ ΑΥΛΙΚΩΝ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΣ ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ ΤΩΡΑ !

 

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΠΕ: Ούτε στην Κομοτηνή , ούτε πουθενά δε θα περάσουν οι διώξεις και τα πειθαρχικά Παρασκευή 20 Μάρτη ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΗΜΕΡΑ ΔΡΑΣΗΣ ενάντια στα Πειθαρχικά

 

ανεξάρτητες αυτόνομες αγωνιστικές ριζοσπαστικές

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ Π.Ε.

                                                                                                                                                                                         18/3/26

Ούτε στην Κομοτηνή , ούτε πουθενά δε θα περάσουν οι διώξεις και τα πειθαρχικά

Παρασκευή 20 Μάρτη ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΗΜΕΡΑ ΔΡΑΣΗΣ ενάντια στα Πειθαρχικά

Στην Κομοτηνή και σε όλη την Ελλάδα για τις/τους  διωκόμενες/ους συναδέλφισσες/ους  μας!

Κομοτηνή και πάλι! Από τον Αύγουστο του 2024 στην επίδοση των πρώτων πειθαρχικών στον Μάρτη του 2026 στην κατάθεση απολογητικού υπομνήματος οι φωνές των εκπαιδευτικών δεν έχουν  σιγήσει!.  Παρά τις απέλπιδες προσπάθειες της κυβέρνησης ΝΔ και των προθύμων «υπαλλήλων» Δ/ντων και αξιολογητών  να επιβάλουν  την αντεκπαιδευτική πολιτική της  μαζί με την καλά σχεδιασμένη συκοφάντηση και απαξίωση των εκπαιδευτικών, ο κόσμος της εκπαίδευσης μαχητικά και αποφασιστικά απεργεί -απέχει από την ατομική χειραγώγηση- αξιολόγηση !

60 περίπου συνάδελφισσες και συνάδελφοι μας στο μεγαλύτερο ποσοστό από την Α΄βάθμια εκπαίδευση καλούνται να καταθέσουν  απολογητικό υπόμνημα  στο πειθαρχικό συμβούλιο της περιφερειακής Δ/νσης  ΑΜΘ γιατί οι Δ/ντες Εκπαίδευσης καταστρατηγώντας το απεργιακό  δικαίωμα των εκπαιδευτικών , τις/τους παρέπεμψαν σε πειθαρχικά συμβούλια  παρά το ότι  συμμετέχουν σε νόμιμα προκηρυγμένη Απεργία Αποχή – συλλογική απόφαση Ομοσπονδίας.  

Όπως και στις  5/8/24 τότε που παρέπεμπαν τους/τις 3 πρώτους/ες συναδέλφους/ισσες στα  πειθαρχικά στην Κομοτηνή , με την ελπίδα ότι τα κλειστά σχολεία κι η περίοδος του καλοκαιριού θα οδηγούσαν σε υποτονικές αντιδράσεις δεν τα υπολόγισαν καλά και πάλι λάθος κάνουν! Θα μας βρίσκουν συνεχώς μπροστά τους γιατί :

ü  Στη χώρα που όταν «καταλήγει»  εκπαιδευτικός από την έντονη στενοχώρια, την πίεση και ένταση που δεχόταν στο χώρο εργασίας της οι προϊστάμενοι  και τα στελέχη παρατηρούν απαθείς  και παραμένουν  στη θέση τους

ü  Στη χώρα που η ασφάλεια της ίδιας της ανθρώπινης ζωής  είναι ζητούμενο γιατί τα ταβάνια πέφτουν , τα κτίρια πλημμυρίζουν και τα σχολεία μας στεγάζονται σε ακατάλληλα κτίρια από προκατ μέχρι εμπορευματοκιβώτια

ü  Στη χώρα που η ενεργή πολιτειότητα είναι διδακτικό αντικείμενο αλλά η εφαρμογή της στην πραγματική ζωή από τους εκπαιδευτικούς ποινικοποείται

ü  Στη χώρα που δεν έχουμε ακόμη και δασκάλους τάξης Μάρτη μήνα αλλά αντίθετα έχουμε πογκρόμ πειθαρχικών διώξεων (για "ψύλλου πήδημα") και την επιβολή ενός ασφυκτικού διοικητικού αυταρχισμού

ü  Στη χώρα που προσπαθούν να επιβάλουν ένα  κλίμα  ατομικισμού και τρομοκρατίας μέσα στις εκπαιδευτικές κοινότητες, όπου ο καθένας θα φοβάται ότι από στιγμή σε στιγμή θα πέσει θύμα μιας αναφοράς, μιας ΕΔΕ, μιας κακής αξιολόγησης.                                                                                                                                                                                   

ü  Στη χώρα που η κυβέρνηση  δεν κατάφερε την συναίνεση στην αξιολόγηση, προσπαθεί  να την επιβάλει με το νέο πειθαρχικό νόμο

ü  Στη χώρα που πάνω στον εκπαιδευτικό- αποδιοπομπαίο τράγο-  επιχειρούν να φορτώσουν όλα τα αδιέξοδα στα οποία οδηγούν την εκπαίδευση οι κυβερνητικές πολιτικές.

Το εκπαιδευτικό κίνημα μαζικά και μαχητικά  συνεχίζει να  παλεύει για το δημόσιο σχολείο.

Υπενθυμίζουμε  στο πειθαρχικό συμβούλιο ΑΜΘ και σε κάθε άλλο πειθαρχικό συμβούλιο που θα τολμήσει να καλέσει ενώπιον του απεργούς, την υποχρέωση τους απέναντι στο συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα στην απεργία,  που κατακτήθηκε με αίμα και ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΜΨΟΥΝ. Η απεργία της ΔΟΕ  είναι νόμιμη και σε πλήρη ισχύ, καθώς δεν έχει ποτέ προσβληθεί η νομιμότητά της σε κανένα δικαστήριο. Οποιαδήποτε απόπειρα ποινικοποίησής της είναι έωλη και  θα καταπέσει.  Ακόμα και ο ίδιος ο κατάπτυστος πειθαρχικός νόμος κάνει διάκριση στο δικαίωμα στη συνδικαλιστική δράση και δεν μπορεί να επιβάλει ποινές σε απεργούς.

Την Παρασκευή 20/3/26  μαζί με όλους τους ΣΕΠΕ Αν. Μακεδονίας-Θράκης, με σωματεία και συναδέλφους/ισσες  από τη Θεσ/νικη και τους όμορους νομούς συναντιόμαστε στην Πλατεία Ειρήνης στις 12:30 και διαδηλώνουμε ενάντια στις πειθαρχικές διώξει και στη συνέχεια συλλογικά καταθέτουμε τα απολογητικά υπομνήματα στο πειθαρχικό στην ΠΔΕ.

Οργανώνουμε κινητοποιήσεις σε κεντρικά σημεία Αθήνα – Θεσσαλονίκη, δίνοντας ηχηρή απάντηση σε κυβέρνηση,  ΥΠΑΙΘΑ και στελέχη εκπαίδευσης που ευθέως στοχοποιούν  συναδέλφους/ισσες και όλη τη δημόσια εκπαίδευση.

Ο μεγάλος αγώνας που διεξάγουμε κατά τις αξιολόγησης, μας δίνει τα εφόδια σε αυτήν την κρίσιμη συγκυρία που για μια ακόμη φορά η κυβέρνηση δοκιμάζει τις αντοχές μας με την πολιτική άκρατου αυταρχισμού, για να  εξασφαλίσει την υποταγή των εκπαιδευτικών! Δεν θα   το επιτρέψουμε!

A΄ΕΛΜΕ Δυτ. Αττικής: Για τις διώξεις στο ΔΣ του ΣΕΠΕ Αμαρουσίου

Το Δ.Σ. της A´ΕΛΜΕ Δυτικής Αττικής (Περιστέρι) συμπαραστέκεται στα μέλη και στον Πρόεδρο του Δ.Σ. του Σ. Ε. Π. Ε. Αμαρουσίου, τα οποία δικάζονται στις 22  Απριλίου 2027, μετά την αγωγή που κατατέθηκε τον Μάρτιο του 2026, από το Δ/ντή  του 4^ου Δημοτικού Σχολείου Μελισσίων, για συκοφαντική δυσφήμιση, εξαιτίας ανακοίνωσης που εξέδωσαν ομόφωνα, με το οποίο κατήγγειλαν τις πρακτικές του και τον διέγραψαν από το μητρώο του ομώνυμου σωματείου. Πρόκειται για πρακτικές τις οποίες έχει αντιπαλέψει το κίνημα των εκπαιδευτικών εδώ και πολλά χρόνια.

Το Δ.Σ. του Συλλόγου Εκπ/κών ΠΕ Αμαρουσίου έπραξε το αυτονόητο, παρεμβαίνοντας πολλές φορές στο σχολείο μετά από αλλεπάλληλες καταγγελίες – προσκλήσεις εκπαιδευτικών του σχολείου, αφού ο Διευθυντής, με τη στάση του, σύμφωνα με τις καταγγελίες εκπαιδευτικών που έφτασαν στο σωματείο, καταστρατηγούσε συστηματικά και αρνούνταν να εφαρμόσει την πλειοψηφική απόφαση του Συλλόγου των Διδασκόντων του 4^ου Δημ. Σχ. Μελισσίων αναφορικά με την υιοθέτηση των «ενιαίων κειμένων» της Δ. Ο. Ε. στο ζήτημα της αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας για το έτος 2025 – 2026. 

Είναι αυτονόητο δικαίωμα και υποχρέωση του σωματείου να παρεμβαίνει και να υπερασπίζεται τα μέλη του σωματείου απέναντι στον αυταρχισμό και τις αυθαιρεσίες της διοίκησης, να ασκεί δημόσια κριτική για πράξεις και ενέργειες τόσο της διοίκησης όσο και των στελεχών της.

Η κατάθεσης αγωγής σε βάρος του Σ. Ε. Π. Ε. Αμαρουσίου και του Προέδρου του δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό. Αντιθέτως, εντάσσεται στην προσπάθεια επιβολής σιγής νεκροταφείου, εκφοβισμού και καθυπόταξης των εκπαιδευτικών και των συνδικαλιστικών μας εκπροσώπων. Στο άκρως κατηγοριοποιημένο, ταξικό, εμπορευματοποιημένο σχολείο που οραματίζονται το ΥΠΑΙΘΑ και η κυβέρνηση δεν χωρούν παιδαγωγικά ελεύθεροι εκπαιδευτικοί με εργασιακά δικαιώματα, που θα συγκρούονται με την πολιτική και τη διοίκηση που υποβαθμίζει το δημόσιο σχολείο, αλλά σιωπηλοί και ανασφαλείς υπάλληλοι που θα βλέπουν κάθε προϊστάμενο ως φόβητρο. Άλλωστε, την ίδια στόχευση έχει και το κρεσέντο αυταρχισμού με τους 2.500 και πλέον διωκόμενους συναδέλφους και συναδέλφισσες που συμμετέχουν στην Απεργία – Αποχή από την ατομική αξιολόγηση.

Η επίθεση στον μαχόμενο συνδικαλισμό είναι επίθεση σε όλον τον κλάδο. Υπενθυμίζουμε, επίσης, ότι οι συλλογικές διαδικασίες του κλάδου δεν είναι «ουδέτεροι χώροι», αλλά πεδία αγώνα, ελεύθερης συνδικαλιστικής έκφρασης και ανυποχώρητης διεκδίκησης. Οι δικαστικές διώξεις ή ακόμα και η δικαστική δίωξη προσώπων, ξεκάθαρα ισοδυναμεί με απόπειρα ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής και κοινωνικής δράσης. Η φυγομαχία από την δημόσια αντιπαράθεση και η μεταφορά αυτής στις αίθουσες των δικαστηρίων δεν μπορεί παρά να στοχεύει στη φίμωση του δημόσιας κριτικής, στον εκφοβισμό και στον περιορισμό των συνδικαλιστικών ελευθεριών.

·          Ζητάμε την αθώωση των μελών του Δ. Σ. του Σ. Ε. Π. Ε. Αμαρουσίου και του Προέδρου του Δ. Σ. στην επερχόμενη δίκη. Καλούμε την ΟΛΜΕ και τη ΔΟΕ να οργανώσουν την απάντηση του κλάδου ενάντια στην ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης και στο κρεσέντο διώξεων, καλύπτοντας συνδικαλιστικά, νομικά και οικονομικά κάθε διωκόμενο συνδικαλιστή.

·         Κάτω τα χέρια από τον ελεύθερο συνδικαλιστικό λόγο. Όχι στην ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης. Ο ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΔΕΝ ΔΙΩΚΕΤΑΙ, ΔΕΝ ΦΙΜΩΝΕΤΑΙ, ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΤΟΝ ΓΥΨΟ

Το ΔΣ

--

Παρεμβάσεις ΠΕ: Για την κρίση και απαξίωση του δημόσιου σχολείου (Με αφορμή την απώλεια της εκπαιδευτικού Σ.Χ.)

 

ανεξάρτητες αυτόνομες αγωνιστικές ριζοσπαστικές

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ Π.Ε.

                                                                                                                                                                                         17/3/26

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ

(Με αφορμή την απώλεια της εκπαιδευτικού Σ.Χ.)

Ποτέ άλλοτε στο πρόσφατο παρελθόν ο αδόκητος και πρόωρος θάνατος μιας συναδέλφου, εκπαιδευτικού δε συγκλόνισε και προβλημάτισε τόσες/τόσους πολλούς εκπαιδευτικούς σε ολόκληρη τη χώρα όσο, ο θάνατος της Σ.Χ. ύστερα από αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο, που όπως φημολογείται προκλήθηκε από την έντονη στενοχώρια, την πίεση και ένταση που δεχόταν στο χώρο εργασίας της.

Ως Παρεμβάσεις ΠΕ δε θα μπούμε στη θέση του κριτή σε αυτή την τόσο περίπλοκη και λεπτή υπόθεση. Όχι από υπεκφυγή αλλά από αίσθημα ευθύνης τόσο προς την εκλιπούσα συνάδελφό μας όσο και προς τους συναδέλφους του σχολείου της και φυσικά τους μαθητές, που έχουν στοχοποιηθεί δημόσια ως «δολοφόνοι» της.  Να επισημάνουμε όμως τη μεγάλη ευθύνη της Δ/νσης  Ανατολικής Θεσ/νίκης που  αντί να συμβάλλει  στην επίλυση των όποιων προβλημάτων στην εκπαιδευτική κοινότητα, με διακριτικότητα και ενσυναίσθηση, αντίθετα τα οξύνει  έχοντας δημιουργήσει ένα περιβάλλον έντονου διοικητισμού, ασφυκτικών πιέσεων και ελέγχου, εργασιακής εξουθένωσης, παραβίασης των εργασιακών και συνδικαλιστικών μας δικαιωμάτων. Κάτω από αυτές τις συνθήκες κάθε προσπάθεια συγκάλυψης και μετάθεσης ευθυνών θα βρει απέναντι όλη την εκπαιδευτική κοινότητα.

Ευθύνη και καθήκον μας είναι να  αναδείξουμε τη «μεγάλη εικόνα» στους αντίποδες του ορυμαγδού των αναθεμάτων και του ηθικού πανικού.  Αναδύεται πλέον (και δυστυχώς με τραγικό τρόπο) η αβάσταχτη σχολική καθημερινότητα που βιώνουν εκπαιδευτικοί και μαθητές, η οποία καθορίζεται από την αντιεκπαιδευτική πολιτική διάλυσης του δημόσιου σχολείου και διαστρέβλωσης του ρόλου του, την στοχευμένη απαξίωση και συκοφάντηση των εκπαιδευτικών, την αβίωτη κοινωνική πραγματικότητα που επιβάλλουν οι πολιτικές της αφόρητης εκμετάλλευσης και του κυνικού αυταρχισμού,  τις ιδεοληψίες εκφασισμού και βαρβαρότητας που διατρέχουν τμήματα της κοινωνίας .

Στο σχολείο της εμπορευματοποίησης - ιδιωτικοποίησης, της αξιολόγησης,  της έντασης των ταξικών φραγμών και της ενίσχυσης του εξετασιοκεντρικού του χαρακτήρα,  με προγράμματα σπουδών και σχολικά βιβλία που απομακρύνονται από τις πραγματικές μορφωτικές ανάγκες των μαθητών, με πίεση για επιδόσεις και μετρήσιμα αποτελέσματα, η εκπαιδευτική διαδικασία έχει μετατραπεί πλέον σε μηχανισμό ανταγωνισμού και αποκλεισμού. Από τα σχολεία μας σήμερα λείπει ο χρόνος και οι στόχοι που αφορούν τον πειραματισμό, την εξερεύνηση, τη δημιουργία, τη συνεργατική μάθηση, την προαγωγή  της ψυχικής υγείας, την ανάπτυξη των καλλιτεχνικών και αθλητικών κλίσεων των παιδιών κ.α. Δεν είναι ένα σχολείο της χαράς αλλά της «αγγαρείας»: μια αλλοτριωτική συνθήκη για τους συμμετέχοντες. Οι συλλογικές διαδικασίες υποχωρούν. Οι ουσιαστικές σχέσεις ανάμεσα σε μαθητές και εκπαιδευτικούς αποδυναμώνονται. Και η σχολική κοινότητα διαλύεται σε άτομα που καλούνται να διαχειριστούν μόνα τους όλο και πιο σύνθετα προβλήματα. 

Ταυτόχρονα υπονομεύονται συστηματικά βασικές δομές στήριξης του δημόσιου σχολείου και των μαθητών, ιδιαίτερα όσων αντιμετωπίζουν αυξημένα μαθησιακά, ψυχολογικά, κοινωνικά προβλήματα με την  σταδιακή και γοργή αποδυνάμωση των σχολικών μονάδων από κάθε είδους υποστηρικτικές δομές που θα μπορούσαν να βοηθήσουν στη δημιουργία ενός πραγματικά συμπεριληπτικού σχολείου. Τμήματα ένταξης που υπολειτουργούν, παράλληλη στήριξη που ουσιαστικά αποψιλώνεται, εκπαιδευτικοί μετακινούμενοι σε πολλά σχολεία, χιλιάδες αναπληρωτές σε μόνιμη ανασφάλεια. Σήμερα στα σχολεία δεν υπάρχουν όχι μόνο ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί, βοηθητικό  προσωπικό κ.α., αλλά, σε πολλές περιπτώσεις δεν υπάρχουν ούτε εκπαιδευτικοί  κι ας βρισκόμαστε προς το τέλος της χρονιάς. 

Σε ένα τέτοιο  πλαίσιο υποβάθμισης των στοιχειωδών υποδομών, αλλά και παιδαγωγικής απο-νοηματοδότησης του Δημόσιου Σχολείου οδηγούνται  χιλιάδες παιδιά και γονείς στην (κυβερνητικά κατευθυνόμενη) αντίληψη ότι το σχολείο είναι «χαμένος χρόνος», τα ιδιωτικά σχολεία αξίζουν περισσότερο από τα Δημόσια ή ότι τα φροντιστήρια και τα ιδιαίτερα μαθήματα αξίζουν μόνο,  λιπαίνοντας παράλληλα το έδαφος για τη δημιουργία σχολείων νησίδων «αριστείας» (Πρότυπα, Πειραματικά, Ωνάσεια) για επίλεκτους μαθητές εντός του σώματος της Δημόσιας εκπαίδευσης.

Σε αυτό δε, το ήδη επιβαρυμένο σχολικό περιβάλλον, η κατάσταση γίνεται δυσχερέστερη τα τελευταία χρόνια, καθώς τα παιδιά που έρχονται  στις σχολικές αίθουσες, κουβαλούν την ένταση και τα αδιέξοδα μιας κοινωνίας που έχει σημαδευτεί βαθιά από την οικονομική κρίση, την υγειονομική κρίση και την αποσάρθρωση των κοινωνικών δεσμών.  Μεγαλώνουν μέσα σε ένα περιβάλλον αβεβαιότητας, πολέμων, κοινωνικής πίεσης, έλλειψης προοπτικής και οράματος. Με τη δημόσια σφαίρα να κατακλύζεται από εικόνες βίας, πολέμου και κοινωνικής σύγκρουσης. Με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να αναπαράγουν διαρκώς τα πρότυπα και τις αξίες του κυρίαρχου ανταγωνιστικού συστήματος, καλλιεργώντας την απομόνωση, την ατομικότητα και την επιθετικότητα αντί της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης.

Αλλά και το ίδιο το οικογενειακό περιβάλλον ανατροφής και ανάπτυξης του παιδιού είναι εξαρχής υπονομευμένο σήμερα καθώς δεν υπάρχει καμία απολύτως πολιτική και σχεδιασμός για την οικογένεια και τα προβλήματά της. Παιδιά που μεγαλώνουν μόνα από το πρωινό στο ολοήμερο σχολείο και στη συνέχεια σε ένα φροντιστήριο, χωρίς την τόσο αναγκαία παρουσία γονέων μέχρι αργά το βράδυ.   Την ίδια στιγμή η αχαλίνωτη εργασιακή εκμετάλλευση (βλ. 13ωρη εργασία) απαιτεί την συνεχή και αδιάλειπτη παραμονή στο χώρο εργασίας των εργαζόμενων οικογενειαρχών. Σε συνδυασμό με τους μισθούς πείνας και το άγχος της καθημερινής διαβίωσης που αυτοί προκαλούν, γίνεται εύκολα κατανοητή η κρίση της οικογενειακής συμβίωσης και οι συνέπειες της στον ψυχισμό των παιδιών.  Η κατάσταση δυσχεραίνει  με τον συνεχή εκφασισμό της ελληνικής κοινωνίας μέσω της καταστολής των συνδικαλιστικών και πολιτικών αγώνων αλλά και την επιβολή των -κυβερνητικά κατευθυνόμενων- ιδεολογημάτων του κοινωνικού αυτοματισμού και της υστερίας σε βάρος κάθε τι Δημόσιου και κρατικού.  

Εκδοχές άλλωστε αυτού του εκφασισμού συνιστούν και οι επιλογές που προωθεί η πολιτεία για την διαχείριση των κρίσεων, που αναδύονται  στις ενδοσχολικές σχέσεις. Τι άλλο συνιστά , άλλωστε, η κυρίαρχη επιλογή της μετατροπής του σχολείου σε χώρο διαρκούς επιτήρησης και ιεραρχικής  πειθαρχίας. Με ποινικοποίηση της μαθητικής ζωής, αυστηροποίηση των πειθαρχικών μέτρων, επιβολή κανόνων χωρίς διάλογο, αντιμετώπιση των μαθητών ως «προβλήματος» που πρέπει να ελεγχθεί. Με την  περίφημη πλατφόρμα καταγγελίας bulling του Υπουργείου Παιδείας που αξιοποιείται από μία μικρή αλλά θορυβώδη μερίδα γονέων για καταγγελίες που στην πραγματικότητα στοχοποιούν εκπαιδευτικούς αλλά και συγκεκριμένα παιδιά και που   τροφοδοτεί τον κοινωνικό κανιβαλισμό και αποτελεί βήμα καταγγελιών ή/και εκβιασμών. Με την σχεδιαζόμενη "πλατφόρμα αξιολόγησης", όπου ο κάθε αναρμόδιος για παιδαγωγικά θέματα θα αξιολογεί τη σχολική μονάδα και τους εκπαιδευτικούς με προφανή στόχο την αναβάθμιση του "κοινωνικού αυτοματισμού" μέσω της θεσμοθετημένης ρουφιανιάς .

Είναι φανερά, ότι πρόκειται για μια οργανωμένη προσπάθεια μεταφοράς και στην σχολική πραγματικότητα τάσεων και ιδεολογημάτων, που ήδη έχουν διαποτίσει τμήματα της κοινωνίας. Πρόκειται για τα ιδεολογήματα που επενδύουν στην κοινωνική βαρβαρότητα, τον επιθετικό/βίαιο ατομισμό και την στοχοποίηση ενόχων -αποδιοπομπαίων τράγων, ενώ ταυτόχρονα προωθούν την απαξίωση και τον ευτελισμό των δημόσιων- κοινωνικών αγαθών, την κοινωνική προσφορά, τα δικαιώματα και τις ελευθερίες εν γένει.. Μια πολιτική που μετατρέπει τους γονείς σε «πελάτες» που έχουν πάντα δίκιο δημιουργώντας τους την ψευδαίσθηση ότι μπορούν κι εκείνοι "λιγάκι να διατάξουν» τους εκπαιδευτικούς, προσαρμόζοντας τις προτεραιότητες και την «ποιότητα» του παιδαγωγικού και διδακτικού έργου στις καταναλωτικές  απαιτήσεις τους .

Προφανώς μέσα σε αυτή την ζοφερή πραγματικότητα την κεντρική θέση κατέχει η καλά σχεδιασμένη κυβερνητική συκοφάντηση και απαξίωση των εκπαιδευτικών. 

Απαξίωση οικονομική: Με απώλεια του 60% της αγοραστικής δύναμης την τελευταία 5ετία, με 780 Ευρώ πρώτο μισθό, με τους/τις  αναπληρωτές/τριες να οδηγούνται στα όρια μιας εξευτελιστικής διαβίωσης, με 5.000 παραιτήσεις την τελευταία 3ετία, γίνεται φανερό ότι η κυβέρνηση έχει επιλέξει για τον/την εκπαιδευτικό την κοινωνική θέση του "φτωχού και υποτιμημένου εργαζόμενου".

Απαξίωση επαγγελματική: Με ολοένα αυξανόμενη εντατικοποίηση της εργασίας τους, με συνεχώς διογκούμενη γραφειοκρατία, με συνεχείς -και συχνά αλληλοαναιρούμενες -ντιρεκτίβες , με ασφυκτικές προθεσμίες, με αφόρητες πιέσεις και "πανοπτικό" έλεγχο της εργασιακής τους καθημερινότητας, δουλειά στην τάξη μέχρι τα 67,  οι εκπαιδευτικοί οδηγούμαστε καθημερινά σε κατάσταση εργασιακής εξουθένωσης.

Απαξίωση επιστημονική: Με την λυσσαλέα προσπάθεια επιβολής της αξιολόγησης που καταργεί ακόμη και τα ελάχιστα περιθώρια επιστημονικής- παιδαγωγικής αυτονομίας στην επιλογή μεθόδων και μέσων στην διδακτική πράξη. Με την μετατροπή του εκπαιδευτικού σε "τεχνικό σύμβουλο" εκμάθησης αποσπασματικών/ θραυσματικών  δεξιοτήτων.  Με επιδερμικές "καινοτομίες" , που κάποτε αγγίζουν τα όρια της φαιδρότητας.  Με παιδαγωγικούς πομφόλυγες (πχ "διαφοροποιημένη διδασκαλία").Με αναλυτικά προγράμματα που είναι προσανατολισμένα στο κατώτερο επίπεδο στόχων, ακόμα και της τεχνοκρατικής προσέγγισης της εκπαίδευσης. Με έναν όγκο διδακτέας ύλης ακατανόητα πληθωρικό. Με 25 παιδιά στο τμήμα. Και, φυσικά, με την βαθμολογία να θεωρείται "κορωνίδα" της εκπαιδευτικής  διαδικασίας.

 Και, δυστυχώς, όλα αυτά σε ένα πλαίσιο, όπου απουσιάζει οποιοδήποτε υποστηρικτικό πλέγμα, και χωρίς καθόλου υποδομές και διαδικασίες που θα φροντίζουν και θα εγγυώνται την ασφάλεια και την ευημερία όσων συμμετέχουν στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Ακόμα χειρότερα, σε ένα καθεστώς που καθορίζεται από διαρκείς   απειλές,από                                                                                                                                                                                                                                  πογκρόμ πειθαρχικών διώξεων (κάποιες για "ψύλλου πήδημα") και την επιβολή ενός ασφυκτικού διοικητικού αυταρχισμού που μετατρέπει τον εκπαιδευτικό από παιδαγωγό σε υπό επιτήρηση υπάλληλο, μέσα σε ένα σχολείο όπου το οξυγόνο λιγοστεύει.

Με το νέο πειθαρχικό δίκαιο και την αξιολόγηση, το κράτος και τα στελέχη του υιοθετούν πλέον έναν ρόλο άκρως τιμωρητικό. Με ξεκάθαρο στόχο τη δημιουργία ενός κλίματος ατομικισμού και τρομοκρατίας μέσα στις εκπαιδευτικές κοινότητες, όπου ο καθένας θα φοβάται ότι από στιγμή σε στιγμή θα πέσει θύμα μιας αναφοράς, μιας ΕΔΕ, μιας κακής αξιολόγησης. Και ταυτόχρονα την στοχοποίηση των εκπαιδευτικών στα μάτια της ευρύτερης κοινωνίας και την μετατροπή τους σε "αποδιοπομπαίους τράγους", που θα φορτώσουν πάνω τους όλα τα αδιέξοδα στα οποία οδηγούν την εκπαίδευση οι κυβερνητικές πολιτικές.

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ! ΩΣ ΕΔΩ!

Οι εκπαιδευτικοί των Δημόσιων Σχολείων είμαστε αυτοί και αυτές που στηρίζουμε καθημερινά το δημόσιο σχολείο δουλεύοντας κάτω από αντίξοες συνθήκες και απαιτούμε σεβασμό και αξιοπρέπεια. Το επιστημονικό, παιδαγωγικό και επαγγελματικό μας κύρος δεν το διαπραγματευόμαστε.

Απαιτούμε έμπρακτα την αναγνώριση αυτή, οικονομική, επαγγελματική και επιστημονική. Απαιτούμε τον απαραίτητο χώρο ελευθερίας για να μπορέσουμε να επιτελέσουμε τον παιδαγωγικό και κοινωνικό μας ρόλο.

Από την μεριά μας εμείς οι εκπαιδευτικοί που σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς συνεχίζουμε να "τολμάμε να διδάσκουμε" θα εντείνουμε τους αγώνες μας για να ξαναγίνει το δημόσιο σχολείο κοιτίδα γνώσης και χαράς, φορέας κοινωνικής αλλαγής και ελπίδας, και όχι μια αρένα «ανθρωποφαγίας», για να μη θρηνήσουμε ποτέ ξανά άλλη εκπαιδευτικό.

Συσπειρωμένοι γύρω από τους Συλλόγους Διδασκόντων και τα Σωματεία μας, προστατεύοντας ο ένας τον άλλον, η μία την άλλη, θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε καθημερινά για να ανατρέψουμε όλες τις πολιτικές και τις ιδεοληψίες που απαξιώνουν και υποβαθμίζουν το Δημόσιο Σχολείο.

ΑΜΕΣΑ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ

ü  Απόσυρση των πειθαρχικών και κατάργηση του νέου πειθαρχικού και της αξιολόγησης

ü  Κατάργηση της πλατφόρμας Bullying, η οποία αξιοποιείται ως εργαλείο εκβιασμού, εκφοβισμού και στοχοποίησης από μια μειοψηφική ομάδα γονέων.

ü  Απόσυρση της Ψηφιακής Πλατφόρμας για την Αξιολόγηση των Σχολικών Μονάδων Eduquality με την οποία το υπουργείο επιχειρεί να διασπείρει φόβο και να παραδώσει το εκπαιδευτικό σώμα στις ορέξεις του κοινωνικού κανιβαλισμού.

ü  Να σταματήσει άμεσα η προσαγωγή ή η πρόσκληση σε αστυνομικά τμήματα εκπαιδευτικών εξαιτίας καταγγελιών γονέων για πειθαρχικά ζητήματα Αύξηση των μισθών και των διορισμών, μείωση των ορίων συνταξιοδότησης.

ü  15 παιδιά στο τμήμα. Μείωση της ύλης και κατάργηση "καινοτομιών" (π.χ. δεξιοτήτων, ενεργού πολίτη κλπ) ασύνδετων μεταξύ τους και με το συνολικό με το πρόγραμμα.

ü  Ουσιαστική στήριξη των μαθητών εκτός σχολείου με δωρεάν ψυχοκοινωνική υποστήριξη, ψυχοθεραπευτικές υπηρεσίες, υπηρεσίες που προάγουν την τέχνη και την κριτική σκέψη, σχολές γονέων, υλικοτεχνική υποστήριξη.

ü  Ψυχοκοινωνική υπηρεσία, εργοθεραπευτική, λογοθεραπευτική υποστήριξη σε κάθε σχολείο, όπως και νοσηλευτική υπηρεσία ανάλογα με τις ιατρικές ανάγκες των μαθητών. Έγκαιρη γνωμάτευση και υποστήριξη των μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες ή/και αναπηρίες.

ü  Εξατομικευμένη ενίσχυση των σχολικών μονάδων με εκπαιδευτικούς ειδικής αγωγής - παράλληλης στήριξης και ΕΒΠ ανάλογα με τις διαγνωστικές εκθέσεις των ΚΕΔΑΣΥ. Κανένα  voucher «πρώιμης παρέμβασης»  στο δημόσιο νηπιαγωγείο.

ü  Αύξηση των μισθών και των διορισμών, μείωση των ορίων συνταξιοδότησης.

Κινητοποίηση ενάντια στην αξιολόγηση και τα πειθαρχικά των ΣΕΠΕ-ΕΛΜΕ στη ΔΠΕ δυτικής Θεσ/νίκης, Τετ. 18/3, 1.30μμ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ –ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ Α' ΕΛΜΕ

https://paremvasithess.wordpress.com/ - agonistiki.paremvasiaelme@gmail.com

ΜΑΖΙΚΕΣ ΚΛΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΔΥΤΙΚΗΣ ΘΕΣ.:

ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΥΠΟΤΑΞΟΥΝ. ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ !

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ

ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ!

ΤΕΤΑΡΤΗ 18/3,ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΕΠΕ- ΕΛΜΕ-Θ ΣΤΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ Π.Ε. ΔΥΤΙΚΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, 1.30Μ.Μ

Υπουργείο Παιδείας και Διευθύνσεις εκπαίδευσης προχωρούν το τελευταίο διάστημα σε μια επιχείρηση γενίκευσης της επιβολής της αξιολόγησης στους εκπαιδευτικούς της Δυτικής Θες\νίκης. Μετά τις δεκάδες κλήσεις για αξιολόγηση σε σχολεία της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης και η Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης προχωρά το τελευταίο μήνα σε τεράστιο αριθμό αντιστοιχίσεων/κλήσεων για αξιολόγηση εκπαιδευτικών με 20 και πλέον χρόνια υπηρεσίας!Προκειμένου να εμφανίσουν έργο και αριθμούς, όπως επιτάσσει το υπουργείο, αποφάσισαν μαζικά πυρά,αντιμετωπίζοντας μας σαν αριθμούς για να εμφανίσουν ότι προχωράει η πολιτική τους. Σύμβουλοι και στελέχη εκπαίδευσης, με απροκάλυπτο εκφοβισμό και πιέσεις, επιδιώκουν την πειθάρχηση των εκπαιδευτικών που αντιστέκονται. Μας περικυκλώνουν με τις συνεχείς αξιολογήσεις για να μας υποτάξουν και να συναινέσουμε στην πολιτική τους.

Όταν η αντιεκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης έχει οδηγήσει τους εκπαιδευτικούς στα όρια της επαγγελματικής τους εξουθένωσης ,όταν παράγει τραγωδίες, απαξίωση και επισφάλεια, όταν αφήνει τα σχολεία χωρίς επαρκή προσωπικό, χωρίς ασφάλεια και χωρίς στήριξη,όταν γίνονται κι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί θύματα της αντιεκπαιδευτικής και αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής και του αυταρχισμού, η επίκληση της «ποιότητας» και της «αξιολόγησης» δεν έχει καμία ηθική και πολιτική νομιμοποίηση και αποτελεί υποκρισία που δεν μπορεί να αποκρύψει τις πραγματικές της στοχεύσεις. Η αξιολόγηση αποτελεί τον κρίκο που δένει όλες τις επιμέρους κυβερνητικές παρεμβάσεις και είναι προϋπόθεση για την επιβολή τους, τροφοδοτεί τα αντιεκπαιδευτικά τους σχέδια αποδόμησης και ιδιωτικοποίησης του δημόσιου σχολείο και απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών.

Η κυβέρνηση, επειδή δεν κατάφερε μετά από πέντε χρόνια ούτε να νομιμοποιήσει, ούτε τη μονιμοποιήσει την εφαρμογή της αξιολόγησης, εντείνει το κλίμα αυταρχισμού.Δεν είναι τυχαίο ότι συγχρόνως ξετυλίγεται νέα επιχείρηση τρομοκράτησης των εκπαιδευτικών από κυβέρνηση και υπουργείο: προχωράει στην Π.Δ.Ε. Ανατ. Μακεδονίας & Θράκης (Κομοτηνή) την εκδίκαση των πειθαρχικών για τη συμμετοχή εκπαιδευτικών στον αγώνα κατά της αξιολόγησης, ενώ διώξεις γίνονται στην Τρίπολη, τη Λάρισα, τον Πειραιά και αλλού σε μια προσπάθεια τρομοκράτησης των εκπαιδευτικών για την επιβολή της αξιολόγησης. Στη Θεσσαλονίκη στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση νέες παραπομπές συναδέλφων/ισσών στο πειθαρχικό για τη συμμετοχή τους στην Απεργία-Αποχή από την αξιολόγηση ετοιμάζει η ΔΙ.Π.Ε. Ανατ. Θεσσαλονίκης

ΔΕ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΓΡΑΝΑΖΙ ΣΤΑ ΑΝΤΙΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΣΧΕΔΙΑ!

Ο μεγάλος αγώνας μας κατά της αξιολόγησης εδώ και πέντε χρόνια ,  μας δίνει τα εφόδια και ισχυρή τη σκυτάλη και σε αυτήν την κρίσιμη συγκυρία, που για μια ακόμη φορά η κυβέρνηση δοκιμάζει τις αντοχές μας με την πολιτική αυταρχισμού, να προχωρήσουμε συντεταγμένα και συλλογικά με τα σωματεία μας, τους συλλόγους διδασκόντων, μπορούμε συνεχίζοντας και κλιμακώνοντας τον αγώνα, να στείλουμε μήνυμα ότι η αξιολόγηση ούτε νομιμοποιείται, ούτε μονιμοποιείται! Θα τη σταματήσουμε!

Κανένας μόνος – Καμία μόνη!

Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ-ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΕΝ ΔΙΩΚΕΤΑΙ, ΝΙΚΑ!