Παρεμβάσεις στο δημόσιο για ΑΔΕΔΥ: Η κυβέρνηση επιτίθεται και ο απεργιακός αγώνας αναβάλλεται!

 

 ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ –ΚΙΝΗΣΕΙΣ –ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ στο ΔΗΜΟΣΙΟ

http://paremvaseisdimosiou.blogspot.gr/ dimosio.paremvasis@gmail.com

Η κυβέρνηση επιτίθεται και ο απεργιακός αγώνας αναβάλλεται!

Νέα στάση εργασίας – διευκολυντική και μόνο στην Αττική - 16/9 από την ΑΔΕΔΥ

«Όποιος δε θέλει να ζυμώσει 10 μέρες κοσκινίζει»

Την ώρα που η κυβέρνηση συνεχίζει την επίθεση με την συζήτηση 16/9 για τη Συνταγματική Αναθεώρηση στη Βουλή, την ρητή άρνηση 13^ου και 14^ου μισθού και των εξαγγελιών κοροϊδία στη ΔΕΘ και την ακρίβεια, η ΑΔΕΔΥ καλεί ξανά σε διευκολυντική στάση εργασίας μόνο στην Αττική στις 16/9. Έχει προηγηθεί η στάση εργασίας στις 14/7 στην έναρξη της διαδικασίας της Συνταγματικής αναθεώρησης και η συγκέντρωση συνδικαλιστικών στελεχών στις 31/8 στο Υπ Οικονομικών ως «απάντηση» στην απόφαση του ΣτΕ που νομιμοποιούσε την περικοπή των δώρων. Η συγκέντρωση των περίπου 100 συνδικαλιστών!!! καθορίστηκε την ώρα της συνεδρίασης του Γενικού Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ και το οδήγησε σε μια fasttrack συνεδρίαση για να πραγματοποιηθεί η κινητοποίηση.

Στην Εκτελεστική Επιτροπή της ΑΔΕΔΥ, την Πέμπτη 10/09, επαναλήφθηκε το σκηνικό που στήθηκε στο Γενικό Συμβούλιο στις 31/8, όπου η πρόταση της ΔΑΣ, στο όνομα της «προετοιμασίας για την επιτυχία της απεργίας» – χωρίς συγκεκριμένη ημερομηνία – μετατοπίζεται στο 3^ο 10ήμερο του Οκτώβρη, αν προκύψει τότε η ψήφιση των μέτρων της ΔΕΘ και η πιθανή «προοπτικής κλιμάκωσης και συνάντησης με τον ιδιωτικό τομέα». Η πρόταση υπερψηφίστηκε από την ΔΑΚΕ και την ΕΑΕΚ – όπως και στο ΓΣ- για να συσπειρώσει στη συνέχεια και την ΔΗΣΥΠ, τη Συνδικαλιστική Ανατροπή , αλλά και το Δίκτυο Ανεξ. συνδικαλιστών (ΟΤΑ) και την ΕΑΣ που δήλωσαν συμφωνία.

Απορρίφθηκε η πρόταση των Παρεμβάσεων, και στο ΓΣ και στην ΕΕ, για έναρξη αποφασιστικού απεργιακού αγώνα με 48ωρη απεργία στις 30/09 και 1/10 με δυνατότητα συνάντησης των αγωνιζόμενων κλάδων – ήδη υπάρχει πρόταση στις ΓΣ από τη ΔΟΕ για απεργία 30/9 – αλλά και πανεργατική απεύθυνση στις 1/10, με πολύμορφη προετοιμασία με ενημερώσεις, συλλαλητήρια, καταλήψεις, οριζόντιου από τα κάτω συντονισμού σωματείων και συλλογικοτήτων και άμεση συνέχεια και κλιμάκωση. Η Συνδικαλιστική Ανατροπή, αν και κατέθεσε πρόταση για 48ωρη απεργία στις 14-15 Οκτωβρίου με την προοπτική της κλιμάκωσης, τελικά μπήκε στη συζήτηση για το τρίτο δεκαήμερο του Οκτωβρίου, χωρίς καμιά δέσμευση ούτε για το αν θα είναι 24ωρη ή 48ωρη ούτε για το αν θα υπάρχει συνέχεια και κλιμάκωση.

Αντί μετά την απόφαση του ΣτΕ για τα δώρα, που έδειξε ότι η αφλογηστία της ΑΔΕΔΥ με στάσεις εργασίας (Φλεβάρης 2026) και συγκεντρώσεις συνδικαλιστών (πριν το Πάσχα 2026) χωρίς σύγκρουση με την κυβερνητική πολιτική δεν φέρνει αποτελέσματα και χρειάζεται απεργιακή αντεπίθεση

Αντί μετά τα μαζικά συλλαλητήρια στη ΔΕΘ να υπάρξει κατεύθυνση γενικού ξεσηκωμού με Γενικές συνελεύσεις παντού και συγκεκριμένο απεργιακό πρόγραμμα διαρκείας, που θα ενώνει τους εργαζόμενους στον αγώνα για την αποσταθεροποίηση και την ανατροπή της πολιτικής της κυβέρνησης που βρίσκεται απονομιμοποιημένη από την λαϊκή δυσαρέσκεια και τα σκάνδαλα, για μια ακόμη φορά οι παρατάξεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού - παρέα με τη ΔΑΣ- μεταθέτουν από συνεδρίαση σε συνεδρίαση τις αποφάσεις και ροκανίζουν πολύτιμο χρόνο για τους εργαζόμενους, τον οποίο χρησιμοποιεί η κυβέρνηση τόσο για να υλοποιήσει την αντιλαϊκή της πολιτική όσο και για να ελιχθεί. Χαρακτηριστικό των επιδιώξεων της ΔΑΚΕ είναι το ότι απέτρεψε την ψήφιση πρότασης για 48ωρη απεργία, ψηφίζοντας την πρόταση της ΔΑΣ για μετατόπιση της απεργίας στο τρίτο δεκαήμερο αλλά δεν ψήφισε καμιά κινητοποίηση πέρα από … συσκέψεις και περιοδείες.

Η επίθεση στους εργαζόμενους μαίνεται! Ο κυβερνητικός συνδικαλισμός αποδέχεται την πολεμική οικονομία και τη σταθερότητα…

Σε μια περίοδο που ο πόλεμος και η πολεμική οικονομία αρπάζουν 7 δις για τους νατοϊκούς εξοπλισμούς και 5 δις δώρο στο δολοφονικό κράτος του Ισραήλ για την τρύπια «ασπίδα του Αχιλλέα», που δεν προστάτεψε ούτε το Ισραήλ, και τα ετήσια κέρδη των μεγάλων επιχειρήσεων απογειώνονται όπως και τα έσοδα του κράτους και τα πλεονάσματα ως αποτέλεσμα της φοροληστείας των εργαζόμενων, διαμορφώνουν ένα πλαίσιο συζήτησης που εργαλειοποιείται από εθνικισμό και ρατσισμό, ενώ ταυτόχρονα χρησιμοποιείται από την κυβέρνηση ως άλλοθι για την οικονομική πολιτική και τους εξοπλισμούς για να ενισχύσει τα εκβιαστικά διλήμματα και τη συναίνεση των εργαζόμενων και της νεολαίας. Σε πλήρη ευθυγράμμιση με το κυρίαρχο αφήγημα της πολεμικής οικονομίας και της ανάπτυξης υπεραμύνθηκαν των εξοπλισμών και του πλαισίου Σταθερότητας της ΕΕ στο Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ τόσο η ΔΑΚΕ όσο και η ΔΗΣΥΠ - προβάλλοντας την «τούρκικη απειλή» και επαναλαμβάνοντας τα περί «ισχυρής Ελλάδας» - ενώ η ΕΑΕΚ και η Συνδικαλιστική Ανατροπή προσπάθησε να στηρίξει ότι οι διεκδικήσεις μας «χωράνε» στην πολιτική του πολέμου και της σταθερότητας της ΕΕ.

Η εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, με την ευθύνη της κυβέρνησης και τη συναίνεση ή ανοχή των υπολοίπων αστικών κομμάτων, λειτουργεί ως μέγγενη που συνθλίβει δικαιώματα και έχει τελικά ως καύσιμο υλικό τη ζωή όλων μας και ιδιαίτερα των νέων που καλούνται να υπερασπιστούν τα αμερικανονατοϊκά συμφέροντα, τις βάσεις και τα Σαουδαραβικά πετρέλαια και τα τάνκερ των εφοπλιστών, που πλουτίζουν από την κρίση και τον πόλεμο.

Η ακρίβεια και η φοροληστεία, η διάλυση του ΕΣΥ, των δομών πρόνοιας, το βάθεμα των κοινωνικών ανισοτήτων και η ιδιωτικοποίηση στην εκπαίδευση, το ξεπούλημα των δημόσιων υποδομών καθιστούν την καθημερινότητα αβίωτη. Καταστολή, εκφοβισμός, περιστολή των δημοκρατικών και συνδικαλιστικών ελευθεριών και δικαιωμάτων για όποιον αντιδρά και αγωνίζεται. ΟΠΕΚΕΠΕ, παρακολουθήσεις, Τέμπη, Πύλος, πυρκαγιές και φυσικές καταστροφές συμπληρώνουν την εικόνα μιας χώρας που το καθεστώς Μητσοτάκη αγκαλιά με τον Νετανιάχου, παρακολουθεί, εκβιάζει, θρέφει κομματικούς ημετέρους χρησιμοποιώντας τον κρατικό μηχανισμό και συγκαλύπτει ελέγχοντας τη δικαστική εξουσία.

Η παρατεταμένη προεκλογική περίοδος παράγει εξαγγελίες-ψίχουλα με αυξήσεις κοροϊδία της τάξης του 1-1,5 ευρώ τη μέρα καθαρά στο μέλλον, που θα εξανεμιστούν από την ακρίβεια και τη φορολογία πριν και αν δοθούν. Κυρίως όμως ενδυναμώνει τις αυταπάτες για μια διαφορετική πολιτική μέσα από κοινοβουλευτική εναλλαγή. Όσο μέσα στη βουλή η αστική αντιπολίτευση συμπορεύεται στους βασικούς πολιτικούς άξονες, (πόλεμος-ΝΑΤΟ-ΗΠΑ-ΕΕ-Δημοσιονομικό Σύμφωνο κλπ) και πλασάρεται ως έντιμη, αξιόπιστη, αδέκαστη διαχειρίστρια του ίδιου περιεχομένου αλλά διαφορετικού περιτυλίγματος,το αποτέλεσμα για το λαό - όσο ο ίδιος παραμένει θεατής των εξελίξεων - θα παραμένει το ίδιο. Ούτε αποτελεί διέξοδο η από τα αριστερά συσσώρευση δυνάμεων και εξαγωγή συμπερασμάτων σε μια κοινοβουλευτική κεφαλαιοποίηση της οργής και της δυσαρέσκειας που καταλήγει και αυτή σε συμβολικές κινητοποιήσεις ενώ αρνείται και δεν οργανώνει τη σύγκρουση των εργαζόμενων με την αντιλαϊκή πολιτική.

Η αλλαγή των κοινοβουλευτικών συσχετισμών (όπως και στο παράδειγμα των νομικών ενεργειών πχ προσφυγή για 13^ο-14^ο) όχι μόνο δεν είναι πανάκεια και δεν μπορούν να υποκαταστήσουν το να βγει ο λαός στο προσκήνιο και με τους αγώνες του να καθορίσει τις εξελίξεις. Και στην προκειμένη περίπτωση το συνδικαλιστικό κίνημα παραμένοντας στο περιθώριο ως βραχίονας εκτόνωσης της δυσαρέσκειας και κομματικό-εκλογικό συμπλήρωμα χωρίς διάθεση αγώνα και σύγκρουσης, ανακυκλώνει τη δυσπιστία προς το ίδιο και υπονομεύει κάθε συλλογική προσπάθεια.

ΑΓΩΝΑΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ, ΤΗΝ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΤΑΓΗ

Σήμερα περισσότερο από ποτέ είναι ανάγκη να ξαναγυρίσουμε στο αλφαβητάρι των αγώνων που είναι η συλλογικότητα, η αλληλεγγύη και η απεύθυνση στη βάση, στα πρωτοβάθμια σωματεία, για να ξεπεράσουμε την απογοήτευση που σπέρνει η συνδικαλιστική γραφειοκρατία προτείνοντας ένα πρόγραμμα δράσης που να αντιστοιχεί στην αντιπαράθεση με την αντιλαϊκή πολιτική της ΝΔ και το οποιοδήποτε εναλλακτικό διαχειριστικό κυβερνητικό σχήμα θέλει προκύψει μετά τις εκλογές.

Η ΑΔΕΔΥ όφειλε να καλέσει σε ξεσηκωμό με άξονες τον αγώνα για 1. πραγματικές αυξήσεις ενάντια στην ακρίβεια 2. Για μόνιμη και σταθερή εργασία ενάντια στην ελαστική και την αύξηση του χρόνου εργασίας και την εντατικοποίηση – βαθύτερη εκμετάλλευση(ωράριο, συμβασιούχοι, επισφάλεια, διορισμοί) 3.για την υπεράσπιση της δημόσιας περιουσίας ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις με επιστροφή στο δημόσιο και υπεράσπιση του κοινωνικού χαρακτήρα των αγαθών της υγείας-πρόνοιας, της παιδείας, ενέργειας, νερού, συγκοινωνιών και των δημοσίων υπηρεσιών απέναντι στην εμπορευματοποίηση. 4. Συνδικαλιστικές και δημοκρατικές ελευθερίες, Πειθαρχικές διώξεις, ν. Χατζηδάκη και 5. Ενάντια στον πόλεμο - πολεμική οικονομία, τους εξοπλισμούς και τα Μνημόνια - Σύμφωνα σταθερότητας και την ανάπτυξη των κερδών.

Η ΑΔΕΔΥ όφειλε να συντονίσει τον αγώνα των κλάδων (Ομοσπονδιών) με κατεύθυνση τη συνάντηση και κοινή διεκδίκηση με τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα, τους φτωχούς αγρότες, την εργαζόμενη και σπουδάζουσα νεολαία για ένα παλλαϊκό ξεσηκωμό.

Να διαμορφώσουμε ένα πρόγραμμα δράσης που θα στηρίζεται στη βάση, τις ΓΣ και επιτροπές αγώνα για ένα πολύμορφο αγώνα διαρκείας με επαναλαμβανόμενες απεργιακές κινητοποιήσεις ((48ωρων/24ωρων) σε εβδομαδιαία βάση.

Η ΑΔΕΔΥ αρνείται ακόμα και την αρχή ενός τέτοιου αγώνα με μια 48ωρη απεργία όπως προτείναμε και στα δύο τελευταία ΓΣ ως Παρεμβάσεις. Κινείται στην αντίθετη κατεύθυνση της αποσυσπείρωσης και της απογοήτευσης των εργαζόμενων.

ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ

Να αποφασίσουμε και να επιβάλουμε από τα πρωτοβάθμια σωματεία μας, με ΓΣ, με απεργιακές επιτροπές και συντονισμό σχέδιο ανατρεπτικού αγώνα.

• Απέναντι στην πλήρως απονομιμοποιημένη πολιτικά κυβέρνηση δεν προσδοκούμε τη «σωτηρία» στους επίδοξους σωτήρες του μεταβαλλόμενου πολιτικού σκηνικού. Καμιά αναμονή στις κοινοβουλευτικές εξελίξεις. Καμιά ανάθεση. Τη διέξοδο για την ικανοποίηση των αναγκών των εργαζόμενων θα δώσουν οι εργαζόμενοι με τον αποφασιστικό αγώνα τους.

• Να μπλοκάρουμε την αντιδραστική Συνταγματική αναθεώρηση

• Να ανατρέψουμε τα Προγράμματα «Σταθερότητας», τα «ματωμένα» πλεονάσματα και τα δημοσιονομικά σύμφωνα της ΕΕ που φέρνουν φτώχεια, ακρίβεια, άθλιους μισθούς, ομηρία συμβασιούχων, υπερεργασία και ιδιωτικοποιήσεις

• Να ανατρέψουμε την πολιτική της φτώχειας, των ιδιωτικοποιήσεων, του πολέμου, του αυταρχισμού, της συγκάλυψης και των σκανδάλων

ΑΠΕΡΓΙΑΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΡΑ!

• ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΑΝΑΜΟΝΗ! ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ από τα κοινοβουλευτικά παζάρια και τις αναδιατάξεις κομμάτων και προσώπων που υπηρετούν την κυρίαρχη πολιτική.

13/9/2026

ΔΑΣ/ΠΑΜΕ για να συγκαλύψουν την ανοιχτή σύμπλευση με ΔΑΚΕ-ΔΗΣΥΠ-ΕΑΕΚ, συκοφαντούν τις Παρεμβάσεις

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ – ΚΙΝΗΣΕΙΣ – ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ στο ΔΗΜΟΣΙΟ

https://paremvasi.blogspot.com/ paremvaseisdimosiouthes@gmail.com

ΔΑΣ (ΑΣΕ-ΠΑΜΕ) για να συγκαλύψουν την τακτική της ανοιχτής σύμπλευσης

με ΔΑΚΕ-ΔΗΣΥΠ-ΕΑΕΚ που ακολουθούν, συκοφαντούν τις Παρεμβάσεις που τους αποκαλύπτουν

Για συνδικαλιστικά όργανα πάλης και όχι κομματικής καταγραφής

Δεν έφτασαν τρεις ανακοινώσεις της ΔΑΣ (ΠΑΜΕ) στις οποίες οδύρεται για την «απιστία» των δυνάμεων ΔΑΚΕ, ΔΗΣΥΠ (πρώην ΠΑΣΚΕ) και ΕΑΕΚ (ΣΥΡΙΖΑ) γιατί δεν συγκρότησαν μαζί της αναλογικό προεδρείο του Γενικού Συμβουλίου (ΓΣ) της ΕΔΟΘ και δέκα ημέρες μετά την «εκλογή» προεδρείου του ΓΣ (30/6/2025), επανέρχεται και επιτίθεται δια του οργανωτικού γραμματέα της ΔΟΕ Α. Ζορμπά με άρθρο του γεμάτο ψέματα, λαθροχειρίες και συκοφαντίες κατά των Παρεμβάσεων. Η ΔΑΣ συνεχίζει να μη θέλει να βγάλει τα συμπεράσματά της από την χρεοκοπία της γραμμής του αναλογικού προεδρείου στα συνδικαλιστικά όργανα, αλλά και την υποχώρησή της στην πραξικοπηματική στάση (μη νομιμοποίηση των συνέδρων, συμμετοχή διασπαστικών σωματείων και σωματείων με ηλεκτρονικές εκλογές, κ.ά.) των δυνάμεων ΔΑΚΕ και ΔΗΣΥΠ στις διαδικασίες του 11^ου συνεδρίου της ΕΔΟΘ (13-15/6/2025) και δεν έχει σταματήσει να τις εγκαλεί γιατί της γύρισαν την πλάτη.

Επιλέγει, όχι τυχαία, ενόψει της εκλογής Εκτελεστικής Επιτροπής (ΕΕ), να συγκαλύψει τη στάση υποχώρησης που κρατάει απέναντι στις δυνάμεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού στα σωματεία, στο 11ο συνέδριο αλλά και στο νέο ΓΣ της ΕΔΟΘ. Επιτίθεται στις Παρεμβάσεις, τη μόνη δύναμη που στο συνέδριο και στο ΓΣ της ΕΔΟΘ είχε σταθερό μέτωπο κατά των δυνάμεων του κυβερνητικού συνδικαλισμού και κατέθεσε πρόταση αγώνα με προοπτική νίκης.

Η ΔΑΣ, πριν το συνέδριο της ΕΔΟΘ με ανακοινώσεις και συνέντευξη τύπου κατήγγειλε τη ΔΑΚΕ και τη ΔΗΣΥΠ ότι ευθύνονται για νοθείες, παραβιάσεις του καταστατικού σε 50 περιπτώσεις που αφορούσαν 30 σωματεία. «Πιάστηκαν με τη γίδα στην πλάτη», δήλωνε για την απόπειρα νοθείας στο σωματείο τελωνιακών. Έθεσε θέμα μαζί με τις Παρεμβάσεις και την ΕΑΕΚ για τη μη συμμετοχή των διασπαστικών σωματείων από ομοσπονδίες που δεν είναι μέλη της ΑΔΕΔΥ, αλλά και των σωματείων που κάνουν ηλεκτρονικές εκλογές. Στο συνέδριο όμως, η λαλίστατη ΔΑΣ, όπως και η ΕΑΕΚ, υπαναχωρώντας από την αρχική τους στάση, δέχτηκαν τη συμμετοχή των σωματείων με διασπαστικό χαρακτήρα και όσα διεξήγαγαν και ηλεκτρονικές εκλογές. Δεν στήριξαν τη μάχη που έδωσαν οι Παρεμβάσεις να πάρουν οι σύνεδροι τις αποφάσεις και όχι το προεδρείο του συνεδρίου που ήταν μέλη των ΔΑΚΕ και ΔΗΣΥΠ.

Η ΔΑΣ, όπως και οι παρατάξεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού, δεν κατέθεσε στο συνέδριο ΚΑΜΙΑ πρόταση για το πρόγραμμα δράσης απέναντι στην κυβερνητική πολιτική. Καλούσε μόνο ψηφοθηρικά να υπερψηφιστεί για να βγει πρώτη δύναμη, ενώ αποχώρησε από το συνέδριο πριν τις διαδικασίες ψηφοφοριών για αποφάσεις διεκδικήσεων, αιτημάτων και προγράμματος αγώνα.

Οι Παρεμβάσεις στη συνεδρίαση του ΓΣ για την εκλογή του προεδρείου, το οποίο έχει την ευθύνη να διευθύνει τις εργασίες του, κατέθεσαν πρόταση συγκρότησής του από τις δυνάμεις ΔΑΣ, ΕΑΕΚ και Παρεμβάσεις, καθώς υπήρχε η πλειοψηφία για να μην μπουν στο προεδρείο οι ΔΑΚΕ και ΔΗΣΥΠ. Οι δυνάμεις δηλαδή που ευθύνονται για αλλεπάλληλες καταστατικές παραβιάσεις στη λειτουργία της ΕΔΟΘ και πραξικοπηματικού χαρακτήρα διαδικασίες στο 10^ο και 11^ο συνέδριο της ΕΔΟΘ. Είναι οι δυνάμεις που βαρύνονται για την «μαύρη τρύπα» των 120.000 του ΟΑΣΘ που προκάλεσαν στελέχη τους, καθώς και ότι τα χρήματα αυτά με ευθύνη τους πληρώθηκαν από το ταμείο της ΕΔΟΘ και όχι από τους υπεύθυνους.

Οι Παρεμβάσεις μαζί με τους όρους για δημοκρατική λειτουργία των οργάνων της ΕΔΟΘ με βάση το καταστατικό και τη διαφάνεια στα οικονομικά της ΕΔΟΘ, έθεσαν και όρους στους οποίους οφείλει να ανταποκριθεί ένα προεδρείο του ΓΣ για την αλληλοτροφοδότηση της λειτουργίας και της δράσης της ΕΔΟΘ με τα πρωτοβάθμια σωματεία. Πρόταση άμεσης σύσκεψης συντονισμού των σωματείων μπροστά στο νέο πειθαρχικό των απολύσεων, τις απειλές για άρση μονιμότητας, τις διώξεις, την αξιολόγηση, τις ιδιωτικοποιήσεις και το σύνολο της αντιλαϊκής πολιτικής. Ανοιχτά, δημόσια και καθαρά δήλωσαν από την αρχή ότι δεν θα συμμετέχουν στη συγκρότηση προεδρείου χωρίς προϋποθέσεις, μέσα από παρασκηνιακές συμφωνίες για τις καρέκλες και κάλεσαν τις παρατάξεις να τοποθετηθούν.

Η ΔΑΣ επιδεικτικά αγνόησε την πρόταση των Παρεμβάσεων και δήλωσε ότι θα ψηφίσει στη βάση του λεγόμενου «αναλογικού» προεδρείου, διεκδικώντας την προεδρία και στηρίζοντας στη συνέχεια για γραμματέα και αντιπρόεδρο από τις παρατάξεις ΔΑΚΕ και ΔΗΣΥΠ, όπως ακριβώς έκανε στην εκλογή της ΕΕ του προηγούμενου συνεδρίου της ΕΔΟΘ (2022). Δηλαδή αυτούς που κατήγγειλε μια μέρα πριν το συνέδριο ότι «Πιάστηκαν με τη γίδα στην πλάτη και βγαίνουν και από πάνω…» (τίτλος ανακοίνωσης ΔΑΣ 12/6/2025) για νοθείες και λαθροχειρίες στις εκλογές των σωματείων.

Η ΕΑΕΚ διεκδίκησε την προεδρία του ΓΣ σε συμφωνία όπως αποδείχτηκε με τη ΔΗΣΥΠ, με βάση επιλογές που έχουν το βλέμμα στις συνεργασίες ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ. Η ΔΑΚΕ στήριξε την εκπρόσωπο της «ανεξάρτητης» Αγων. Συνεργασίας αδειάζοντας τη ΔΑΣ που περίμενε στήριξη του «αναλογικού» προεδρείου. Έτσι στην ψηφοφορία το αποτέλεσμα που διαμορφώθηκε ήταν 17 ΕΑΕΚ-ΔΗΣΥΠ, 12 ΔΑΣ, 12 ΔΑΚΕ, ενώ υπήρχαν 8 λευκά (6 Παρεμβάσεις, 2 ΔΑΚΕ-ΔΤ).

ΔΑΚΕ-ΔΗΣΥΠ-ΕΑΕΚ με την αντιδημοκρατική και πραξικοπηματική μεθόδευση τους θεώρησαν ότι εκλέχτηκε πρόεδρος με σχετική πλειοψηφία των 17 ψήφων, αντί της απόλυτης πλειοψηφίας των 26, κατά παράβαση κάθε καταστατικής διάταξης της ΕΔΟΘ και της ΑΔΕΔΥ. Η στάση τους καταγγέλθηκε από τις Παρεμβάσεις που ανέδειξαν τις παραβιάσεις του καταστατικού και την πάγια πρακτική που ισχύει στην εκλογή οργάνων μέχρι σήμερα. Η ΔΑΣ στήριζε τις προτάσεις των Παρεμβάσεων και κράτησε την ίδια στάση με τις Παρεμβάσεις, απείχε από τις ψηφοφορίες για γραμματέα (24 ψήφοι) και αντιπρόεδρο (27 ψήφοι). Οι Παρεμβάσεις έχουμε αποστείλει ενημέρωση στην Ε.Ε. της ΑΔΕΔΥ, να πάρει θέση για τις αντιδημοκρατικές διαδικασίες εκλογής προεδρείου στο ΓΣ της ΕΔΟΘ.

Σήμερα η ΔΑΣ και τα ηγετικά της στελέχη προσβλέποντας να αλλάξουν στάση ΔΑΚΕ, ΔΥΣΥΠ και ΕΑΕΚ, αποσιωπούν τη στάση που κράτησαν απέναντι στο πραξικόπημα της εκλογής προέδρου με 17 ψήφους, αντί της καταστατικής πλειοψηφίας των 26 και επιμένουν ότι, αφού δεν αθροίστηκαν οι Παρεμβάσεις με τη ΔΑΣ για να πάρει ο υποψήφιος της 18 ψήφους, στερήθηκε τη θέση του προέδρου.

Η ΔΑΣ για να χτυπήσει τις Παρεμβάσεις αλλάζει τη στάση της για την πραξικοπηματική εκλογή προέδρου του ΓΣ. Νέα ήθη και περίσσευμα καιροσκοπισμού στη στάση της! Αποδέχεται ότι η εκλογή με σχετική πλειοψηφία είναι πραξικόπημα όταν εκλέγεται εκπρόσωπος της ΕΑΕΚ, αλλά δεν είναι όταν είναι εκπρόσωπος της ΔΑΣ! Η επιμονή της να καλεί τη ΔΑΚΕ και τη ΔΗΣΥΠ να συναινέσουν σε αναλογικό προεδρείο και να μοιραστούν τις θέσεις του προεδρείου στο ΓΣ και στην ΕΕ είναι που οδηγεί στο χαμήλωμα της κριτικής απέναντι στις δυνάμεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού. Επέλεξε να μην τοποθετηθεί στην πρόταση των Παρεμβάσεων για ένα προεδρείο στο ΓΣ χωρίς τις δυνάμεις των ΔΑΚΕ, ΔΗΣΥΠ που επιβαρύνονται για σειρά αντιδημοκρατικών – πραξικοπηματικών διεργασιών, που μπλοκάρουν κάθε διαδικασία στη λειτουργία της ΕΔΟΘ για να μην υπάρχουν δεσμεύσεις που θα εμπόδιζαν την αλληλοψήφιση τους. Το ίδιο και η τακτική της να μην καταθέτει αγωνιστική πρόταση στο συνέδριο της ΕΔΟΘ προσέβλεπε και στη διευκόλυνση ενός προεδρείου με τις δυνάμεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού.

Για την απαράδεκτη προσπάθεια να ταυτιστούν οι Παρεμβάσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ και όσα έκανε με το δημοψήφισμα το 2015. Οι Παρεμβάσεις είχαν σταθερή στάση απέναντι σε κυβερνήσεις-ΕΕ-ΔΝΤ, χωρίς να χαρίζονται, ούτε να αλλάζουν στάση επειδή άλλαξε η κυβέρνηση. Για αυτό και στήριξαν το ΟΧΙ στο μνημόνιο - Γιούνκερ (πρόεδρος Κομισιόν/2015) και στο δημοψήφισμα. Βρέθηκαν απέναντι σε όσους στήριξαν το «ναι» στο δημοψήφισμα, τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και σε όσους το εφάρμοσαν, την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Δεν γύρισαν την πλάτη στις λαϊκές διαθέσεις για αντίσταση και αντιπαρατέθηκαν με την αδιέξοδη γραμμή ότι είναι «επιζήμια η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ αυτή τη στιγμή», όπως διατυπώθηκε από το ΚΚΕ που άφηνε το πεδίο ελεύθερο στην τότε κυβέρνηση. Το ίδιο κάνουν οι Παρεμβάσεις και σήμερα που επίσης αντιπαρατίθενται με την αδιέξοδη γραμμή «τι δημόσιο, τι ιδιωτικό, καπιταλισμό έχουμε» που καταθέτουν στα σωματεία οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ, μετά το έγκλημα των Τεμπών και αρνούνται να συμπεριληφθούν στα αιτήματα, ο σιδηρόδρομος να γίνει ξανά δημόσιος και να μπει αποφασιστικός φραγμός ανατροπής των ιδιωτικοποιήσεων που απειλούν υγεία, παιδεία, κοινωνικές υπηρεσίες.

Τα ερωτήματα για τη στάση υποχώρησης της ΔΑΣ μπροστά στην ανελέητη επίθεση που δέχονται οι εργαζόμενοι είναι αμείλικτα! Πόσο άλλο πρέπει να αποκαλυφθούν τα όρια των «αναλογικών» προεδρείων για να αλλάξει στάση η ΔΑΣ; Στην προηγούμενη θητεία της ΕΔΟΘ ΔΑΚΕ-ΔΑΣ-ΔΗΣΥΠ-ΕΑΕΚ μοιράστηκαν τις θέσεις του προεδρείου, αλλά ούτε στο ελάχιστο λειτούργησε η ΕΔΟΘ σε αγωνιστική βάση, δεν σταμάτησαν τα εκφυλιστικά φαινόμενα, ενώ δεν έγινε κατορθωτό ούτε απολογισμό να παρουσιάσουν στο συνέδριο. Μήπως δεν φάνηκε ότι το σύνθημα «ΔΑΣ/ΠΑΜΕ πρώτη δύναμη» σε σωματεία, ομοσπονδίες, ΕΔΟΘ κ.ο.κ. δεν μπορεί να ανοίξει δρόμους αγωνιστικής απάντησης στην αντιλαϊκή πολιτική; Πόσο άλλο θα αναπαράγεται το αφήγημα να αλλάξουν οι συσχετισμοί για να υπάρξει συγκεκριμένο σχέδιο απέναντι στην κυβερνητική επιθετικότητα; Μήπως η αλλαγή συσχετισμών που έχουμε ανάγκη σαν εργαζόμενοι πρέπει να αφορά τις συνειδήσεις και την αυτοπεποίθηση ότι μπορούμε να νικήσουμε; Αυτό μπορεί να γίνει κατορθωτό με τις αποσπασματικές κινητοποιήσεις και «χαμηλής πτήσης» αγώνες που προτείνει το ΠΑΜΕ; Όταν η αντιπολίτευση βουλιάζει στην παραζάλη των εκλογικών σεναρίων, μήπως μόνο οι εργαζόμενοι βαδίζοντας το δρόμο του αγώνα και με δράση των σωματείων μας μπορούμε να συμβάλλουμε στη νίκη των διεκδικήσεων μας; Μήπως αυτό είναι που φοβάται η κυβέρνηση και βάζει στο στόχαστρο με άκρατο αυταρχισμό, διώξεις και πειθαρχικά την αγωνιστική δράση των σωματείων; Μήπως δεν φτάνουν πια τα «συμπεράσματα» και το κυνήγι της εκλογικής πρωτιάς, αλλά χρειάζεται σχέδιο απεργιακού ξεσηκωμού για να ανατραπεί η αντιλαϊκή πολιτική; Μήπως δεν αρκεί πλέον η «δυσπιστία» στην κυβέρνηση που κορυφώνεται με τις προτάσεις δυσπιστίας στη βουλή, αλλά χρειάζεται για τη νίκη των αγώνων το «κάτω η κυβέρνηση» να ακουστεί δυνατά στη συνέλευση, στη συγκέντρωση, στην απεργία;

Σε αυτά τα ερωτήματα δεν μπορεί να απαντήσει ο Α. Ζορμπάς και η ΔΑΣ που επαναλαμβάνουν το αφήγημα τους ότι οι Παρεμβάσεις οφείλουν να ψηφίσουν το χρεοκοπημένο προεδρείο ΔΑΣ-ΔΑΚΕ-ΔΗΣΥΠ και να συναινέσουν στη χρεοκοπημένη τακτική που καθηλώνει τα σωματεία. Να γίνουν και οι ίδιες μέρος του προβλήματος που βαθαίνει την κρίση, την αναξιοπιστία του συνδικαλιστικού κινήματος και επιβαρύνει το τοπίο για μια αντιστρέψιμη και νικηφόρα πορεία του κινήματος.

Σήμερα, το ερώτημα που καλούνται όλοι να απαντήσουν είναι πώς θα γίνουν τα σωματεία μας αντίπαλο δέος στην κυβέρνηση της φτώχειας, της αξιολόγησης, του αυταρχισμού, των ιδιωτικοποιήσεων και του πολέμου κι αυτό απαιτεί αγωνιστικό πρόγραμμα δράσης, απεργιακό αγώνα, πάλη ως τη νίκη. Απαιτεί συνδικαλιστικά όργανα ευθύνης που με συνέπεια θα βαδίσουν το δρόμο του ανυποχώρητου αγώνα, θα τον υπηρετούν με τη δράση, τις εκδηλώσεις και τις πρωτοβουλίες τους και θα συμβάλλουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι μέσα από τη δημοκρατία των γενικών συνελεύσεων των πρωτοβάθμιων σωματείων να συμμετέχουν και να αποφασίζουν με βάση τις εξελίξεις. Δεν θα αντιπαρατίθενται μόνο με την αντιλαϊκή, αντεργατική κυβερνητική πολιτική, αλλά και θα προσπερνούν κάθε φορά τα σχέδια και τις πρακτικές του κυβερνητικού συνδικαλισμού που επενδύουν στη συναλλαγή με την κυβέρνηση, καθώς και τα σχέδια και τις πρακτικές του κομματικού συνδικαλισμού που χαράσσουν πορεία με βάση τα οφέλη του εαυτού τους. Οι Παρεμβάσεις θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για συνδικαλιστικά όργανα πάλης και όχι κομματικής καταγραφής.

Δήλωση Παρεμβάσεων: Καταγγέλλουμε τις αντιδημοκρατικές πρακτικές του προεδρείου στο 11ο συνέδριο της ΕΔΟΘ - Τι προτείνουμε

 ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ –ΚΙΝΗΣΕΙΣ –ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ στο ΔΗΜΟΣΙΟ

http://paremvaseisdimosiou.blogspot.gr/dimosio.paremvasis@gmail.com

 

Δήλωση των Παρεμβάσεων

Καταγγέλλουμε τις αντιδημοκρατικές πρακτικές του προεδρείου της ΕΔΟΘ

 

Ο κυβερνητικός συνδικαλισμός των ΔΑΚΕ-ΔΗΣΥΠ επιχειρεί να επιβάλει τετελεσμένα, με μοναδική επιδίωξη την άγρα ψήφων, μέσα από μια αντιδημοκρατική διαδικασία. Χωρίς διάλογο, ένα αυθαίρετο «προσωρινό προεδρείο» θέλει να καθορίζει τους όρους, στερώντας από τους συνέδρους το δικαίωμα να τοποθετηθούν.

Προσπαθούν να  μετατρέψουν τη διαδικασία σε ένα κοινοβουλευτικό θέατρο, όπου μόνο οι εκπρόσωποι των παρατάξεων έχουν λόγο. Αρνούνται το δικαίωμα του σώματος να αποφασίσει, με αυθαίρετη ερμηνεία του καταστατικού, που ο απερχόμενος πρόεδρος της ΕΔΟΘ και το «προσωρινό προεδρείο» θεωρούν ιδιοτελές μονοπώλιο.

Τα γεγονότα είναι πρωτοφανή: δεν είναι μόνο η προσπάθεια νοθείας με τη νομιμοποίηση ενός ανύπαρκτου σωματείου με πλαστά στοιχεία, αλλά και η επιβολή της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας, παρά τις αποφάσεις του ΓΣ της ΑΔΕΔΥ και την απόρριψη του νόμου Χατζηδάκη.

Δεν είναι η πρώτη φορά: στο προηγούμενο συνέδριο, αυτή η πολιτική οδήγησε τις παρατάξεις Παρεμβάσεις-ΕΑΕΚ και ΔΑΣ/ΠΑΜΕ σε αποχώρηση. Ωστόσο, η ΕΑΕΚ κάνει κωλοτούμπα, αποδεχόμενη τώρα την ηλεκτρονική ψήφο και την υποταγή στον νόμο Χατζηδάκη, ενώ στο ίδιο αποτέλεσμα καταλήγει και η ανεφάρμοστη πρόταση της ΔΑΣ/ΠΑΜΕ για «εξαίρεση» μόνο των αντιπροσώπων της ηλεκτρονικής κάλπης.

Αποκαλύπτουμε την αισχρή προσπάθειά τους να κατασκευάσουν ένα σκηνικό διάλυσης του συνεδρίου, με προκλητικούς χαρακτηρισμούς εναντίον εκπροσώπων των Παρεμβάσεων από εκπροσώπους της ΔΑΣ/ΠΑΜΕ, χαρακτηρίζοντάς τους ως «ασφαλίτες» κ.ο.κ.. Αυτή η εσκεμμένη προβοκάτσια αποσκοπεί στη δημιουργία εντάσεων και στη νομιμοποίηση της αντιδημοκρατικής τους μεθόδου.

Ως Παρεμβάσεις, δηλώνουμε απερίφραστα:

Αγωνιζόμαστε για ένα συνέδριο με δημοκρατικές διαδικασίες και πραγματικές αποφάσεις, όχι για θεατρικές παραστάσεις εξουσίας.

Είναι εξοργιστική η προσπάθεια φίμωσης των συνέδρων! Οι σύνεδροι δεν είναι κομπάρσοι σε μια στημένη θεατρική παράσταση.

Καλούμε όλους τους συνέδρους να αποφασίσουν:

Το 11ο Συνέδριο της ΕΔΟΘ πρέπει να πάρει τις εξής αποφάσεις:

• Πολύμορφος αγώνας διαρκείας (ενημερώσεις, συγκεντρώσεις, απεργίες, καταλήψεις κ.ά.), με βάση τις αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων των πρωτοβάθμιων σωματείων.

• Απεργία-αποχή ως ισχυρό όπλο κατά της αξιολόγησης για όλους τους δημόσιους υπαλλήλους.

• Αγωνιστική απάντηση με απεργιακή κινητοποίηση κάθε φορά που η κυβέρνηση προωθήσει νέα αντιδραστικά μέτρα (ποινές, απολύσεις κ.ά.).

• Απεργιακός αγώνας ενάντια στην άρση της μονιμότητας, με σταθμό τη ΔΕΘ.

• Επαναλαμβανόμενες απεργίες από τον Σεπτέμβριο, με αποφάσεις των ΓΣ, συνοδευόμενες από εκδηλώσεις, συσκέψεις, και συμπόρευση με τον ιδιωτικό τομέα και το φοιτητικό κίνημα.

Παρεμβάσεις ΔΕ: Η μαύρη βίβλος των πραξικοπημάτων της πλειοψηφίας των 6 στο ΔΣ της ΟΛΜΕ

 

                                                                                                                                                 30/12/24

 

Η μαύρη βίβλος των πραξικοπημάτων της πλειοψηφίας των 6 στο ΔΣ της ΟΛΜΕ

Με τον αντιδημοκρατικό τους κατήφορο υπονομεύουν και ανακόπτουν τους αγώνες του κλάδου

Βρισκόμαστε σε μία περίοδο που η αντιλαϊκή – αντιεκπαιδευτική – αυταρχική πολιτική βαθαίνει, καθώς η κυβέρνηση της ΝΔ προχωρά στην υλοποίηση των αντιεκπαιδευτικών σχεδίων της, όχι όμως όπως θα ήθελε λόγω των αντιστάσεων του εκπαιδευτικού κινήματος και του αγώνα των ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ. Όμως, ετοιμάζεται για νέα χτυπήματα με το Εθνικό και το Διεθνές απολυτήριο, το διαγωνισμό ΑΣΕΠ, την ελεύθερη επιλογή σχολείου και τα “σχολεία του Ωνάση”!... Το επόμενο διάστημα θα κριθεί αν θα σταθεροποιηθούν οι αντιεκπαιδευτικές αλλαγές ή αν θα υπάρξουν ανατροπές που θα  επιβάλλει το εκπαιδευτικό κίνημα.

 

Οι 6 από ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ έχουν οδηγήσει την  Ομοσπονδία στο τέλμα!

Δεν έχουν νομιμοποίηση στον κλάδο αφού σχεδόν όλες οι εισηγήσεις, που έχουν καταθέσει για εφ’ όλης της ύλης διεκδικήσεις και προτάσεις αγώνα, καταψηφίστηκαν από τον κλάδο, όπως και η τελευταία εισήγησή τους (Οκτώβρης 2024) με  τα υποβαθμισμένα αιτήματα και διεκδικήσεις που πρότειναν και το ανύπαρκτο πρόγραμμα δράσης που κατέθεσαν. Υπονομεύουν τους αγώνες  του κλάδου, όταν μόνιμα είναι εν αναμονή και στοιχημένοι στις επετειακές απεργίες της ΑΔΕΔΥ, ποτέ δεν προτείνουν, παρά την όποια δυναμική των αγώνων, γενικές συνελεύσεις για την κλιμάκωσή τους και αντιγράφουν τις ηγεσίες των ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ που έχουν ακριβώς την ίδια  στάση και συμπεριφορά. Έφτασαν στο σημείο να νοθεύσουν τις αποφάσεις του 21ου Συνεδρίου της ΟΛΜΕ καταγράφοντας αποφάσεις που ούτε καν συζητήθηκαν, όπως αυτή για τη συμμετοχή σε ηλεκτρονικές εκλογές, καθώς και να μην συμπεριλάβουν στις αποφάσεις που ανακοίνωσαν προτάσεις των Παρεμβάσεων που ψηφίστηκαν. Μας εξέπληξαν για το θράσος της δήθεν ηγεμονικής τους στάσης και για το βάθος της αντιδημοκρατικής συμπεριφοράς τους να μην απολογούνται σε κανένα.

Για τη νέα κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στην ΟΛΜΕ

Η ιερή συμμαχία ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ έχει διαμορφώσει μια νέα κατάσταση που ανακόπτει κάθε αγωνιστική ανάταση του κλάδου με πραξικοπηματικές πρακτικές στις διαδικασίες για τη λήψη των αποφάσεων. Οι παραβιάσεις κάθε δημοκρατικής διαδικασίας των καταστατικών που ισχύουν στα  σωματεία μας και των ιστορικών παραδόσεων του κλάδου, για να ελέγχουν τις αποφάσεις της ΟΛΜΕ, είναι πλέον συνεχείς. Πραξικοπηματική στάση τον Οκτώβρη του 2021 των παρατάξεων ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ που πρόεδροι άλλαξαν τις αποφάσεις των ΓΣ των ΕΛΜΕ τους και ψήφισαν κατά της απεργίας αποχής για να σταματήσουν τον αγώνα κατά της αξιολόγησης. Πραξικοπηματική στάση τον Οκτώβρη του 2022 για να μην καταψηφιστεί η συμμετοχή τους στις ηλεκτρονικές εκλογές στα ΠΥΣΔΕ. Στο 21ο συνέδριο το 2024 πραξικοπηματικά αποχώρησαν για να μην παρθεί απόφαση κατά της αξιολόγησης. Στο 20ο και το 21ο συνέδριο κατάργησαν το ρόλο των συνέδρων και των παρατάξεων για να περάσουν τις θέσεις που ήθελαν οι παραταξιακές ηγεσίες.

 Τα πραξικοπήματα ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ στην ΟΛΜΕ

Η μετατροπή μιας ιστορικής ομοσπονδίας σε στήριγμα  της κυβερνητικής πολιτικής

Ο αγώνας που δίνουμε οι μαχόμενοι εκπαιδευτικοί για τη πραγματική Δημόσια Παιδεία, τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών και τα δικά μας εργασιακά και μισθολογικά δικαιώματα, έχουν ως απαραίτητες προϋποθέσεις τη μνήμη και τη γνώση. Την εξαγωγή συμπερασμάτων από τις αγωνιστικές εμπειρίες των προηγούμενων ετών και δεκαετιών. Κομμάτι τους είναι και οι αρνητικές εμπειρίες εξαιτίας του κυβερνητικού συνδικαλισμού, των πελατειακών σχέσεων και της ανοιχτής υπονόμευσης. Αυτές υπενθυμίζουμε σε παλιές και νέες συναδέλφισσες και συναδέλφους με αυτό το κείμενο.

Μάης 2013: H απεργία που δεν έγινε γιατί «δεν υπήρχαν οι όροι και οι προϋποθέσεις»!

Η κατρακύλα του εργοδοτικού συνδικαλισμού των ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ στην ΟΛΜΕ και η λειτουργία τους σε βάρος των συμφερόντων του κλάδου, ξεκίνησαν εκκωφαντικά με το πραξικόπημα του Μάη του 2013.

Ο κλάδος είχε πάρει απόφαση για απεργία μέσα στις εξετάσεις, με τις μαζικότερες πανελλαδικές Γενικές Συνελεύσεις των ΕΛΜΕ της τελευταίας τριακονταετίας, με αμφιθέατρα που ξεχείλιζαν με 500 και 700 εκπαιδευτικούς σε κάποιες ΕΛΜΕ κι οι ΓΣ αυτές είχαν υπερψηφίσει την εισήγηση της ΟΛΜΕ υπέρ της απεργίας διαρκείας στις εξετάσεις, με ποσοστό 92%, με σκοπό την απόκρουση της κυβερνητικής μνημονιακής επίθεσης και οι πρόεδροι των ΕΛΜΕ είχαν μεταφέρει τις αποφάσεις στην ΓΣ των Προέδρων και έτσι η κήρυξη της απεργίας είχε ήδη υπερψηφιστεί με συντριπτική πλειοψηφία. Τότε, προκλητικότατα κι αυθαίρετα ΣΥΝΕΚ-ΔΑΚΕ-ΠΕΚ έθεσαν σε ψηφοφορία το ερώτημα «αν υπάρχουν οι όροι» για την κήρυξη τέτοιας απεργίας και αυθαίρετα ερμήνευσαν ως καταψήφιση της απεργίας τα «λευκά» ή και τα «παρών» της διαμαρτυρίας σε αυτό το πρωτοφανές «ερώτημα»! Τελικά, η πλειοψηφία του ΔΣ αρνήθηκε να προχωρήσει στην υλοποίηση της απόφασης των ΓΣ που αυθαίρετα θεώρησε σαν… συμβολική! Απολύτως αντικαταστατικά και αντιδημοκρατικά, ένας πολύ κρίσιμος αγώνας διακόπηκε σχεδόν πριν ξεκινήσει, με τις παρατάξεις αυτές να θεωρούν τους συναδέλφους άμυαλους και ανεύθυνους που δήθεν αποφάσισαν χωρίς να «υπάρχουν οι όροι», ενώ οι ίδιες οι ΣΥΝΕΚ είχαν υπερψηφίσει την εισήγηση της ΟΛΜΕ για κήρυξη της απεργίας! Η απογοήτευση που έσπειρε αυτή η μεθόδευση στον κλάδο είχε σαν αποτέλεσμα, μέχρι σήμερα, τόσο μαζικές ΓΣ να μην έχουν επαναληφθεί.

Από εκείνη την ιστορική στιγμή και έπειτα, κυριολεκτικά δεν έχουν όρια τα σοφίσματα, οι τρικλοποδιές, τα ανοιχτά πραξικοπήματα που μετέρχονται αυτές οι δυνάμεις για να σαμποτάρουν τις αποφάσεις της βάσης του κλάδου όταν αυτές είναι αγωνιστικές. Σταχυολογούμε ενδεικτικά!

1) Ιούνης 2013, 16ο Συνέδριο: ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ αποχωρούν για να μην περάσει απεργία διαρκείας ενάντια στις απολύσεις-διαθεσιμότητες. Η πλειοψηφία των συνέδρων ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ αποχωρούν (το ΠΑΜΕ ψηφίζει λευκό) προσπαθώντας να ακυρώσουν, χωρίς να τα καταφέρνουν, τις αποφάσεις για κήρυξη απεργίας διαρκείας από τον Σεπτέμβρη, ενάντια σε απολύσεις-διαθεσιμότητες και Μνημόνια. Η απεργία διαρκείας θα ψηφιστεί και θα αρχίσουν δύο χρόνια ηρωικού αγώνα για να μην απολυθούν οι συνάδελφοί μας των ΕΠΑΛ  και να επιστρέψουν στα σχολεία τους στο τέλος.

2) Απρίλης 2018: ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ αρνούνται να εφαρμόσουν την απόφαση των ΓΣ για απεργία αποχή από την αξιολόγηση. Η μάχη κατά της αξιολόγησης είχε ξεκινήσει απέναντι στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ κι η πλειοψηφία των ΕΛΜΕ (56,3% των ΕΛΜΕ και 55,7% των ψήφων) είχε αποφασίσει απεργία αποχή (α/α) κατά της αξιολόγησης των σχ. μονάδων που επρόκειτο να νομοθετηθεί. Οι ΕΛΜΕ είχαν υπόψη ότι το 2014 η απόφαση για α/α από την αξιολόγηση, είχε ληφθεί από το ΔΣ της ΟΛΜΕ και όχι από τη ΓΣ των Προέδρων, οπότε δεν απαιτούνταν «τα 2/3 των ψήφων», όπως με την κήρυξη απεργίας. Ωστόσο, πραξικοπηματικά, μετά από 16ωρη διαδικασία, στις 28/4/2018, η σταθερή πια συμμαχία ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ αρνήθηκε να εφαρμόσει την απόφαση των ΓΣ, επινοώντας ξαφνικά ότι και για την α/α χρειάζονται τα 2/3 των ψήφων. Στάση που κρατούν ως σήμερα. Το ΠΑΜΕ είχε τότε αρνηθεί να συνυπογράψει μαζί με τις Παρεμβάσεις καταγγελία εκείνης της μεθόδευσης. Αργότερα θα αποδεικνυόταν ο προβληματικός ρόλος του ΠΑΜΕ στον αγώνα αποτροπής της αξιολόγησης των σχολικών μονάδων αφού πολλά  στελέχη του ήδη από το 2021 αρνούνταν την α/α από τις ΕΛΜΕ.

3) Φλεβάρης 2019: ΔΑΚΕ - ΣΥΝΕΚ αρνούνται να θέσουν σε ψηφοφορία προτάσεις ΕΛΜΕ στη ΓΣ προέδρων. Στη ΓΣ Προέδρων στις 23/2/2019 μπλόκαραν τη λήψη απεργιακών αποφάσεων (για μισθολογικά, προσλήψεις, ειδική αγωγή, «νέο Λύκειο» κ.α.) αρνούμενες να θέσουν σε ψηφοφορία προτάσεις, αλλά και  σύνθεση προτάσεων, επειδή είχε καταψηφιστεί άλλη μια κοινή τους εισήγηση! Ταυτόχρονα, αρνήθηκαν να δεχτούν «ανεπιθύμητες» αποφάσεις κάποιων ΓΣ ΕΛΜΕ, με προκλητικό σκεπτικό. Όπως ότι το προεδρείο της Ε΄ΕΛΜΕ Αν. Αττικής ήταν νεοεκλεγέν και έτσι έπρεπε να ψηφίσει ο έκπτωτος πρόεδρός του (ΔΑΚίτης), όχι την θέση του ΔΣ αλλά την προσωπική του! Ή ότι τάχα δεν είχε απαρτία η ΓΣ της Ε΄ ΕΛΜΕ Θεσ/νικης, αγνοώντας προκλητικά το καταστατικό της ΕΛΜΕ, άποψη που στήριξε και το ΠΑΜΕ με κοινή καταγγελία ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΑΜΕ. Μπροστά σε αυτά, οι παρατάξεις ΠΕΚ και ΠΑΜΕ κεντρικά είχαν παραμείνει βουβές και χωρίς απεργιακή πρόταση.

4) Νοέμβρης 2019: ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ αποχωρούν από τη ΓΣ προέδρων για να μην ψηφιστεί απεργία αποχή από την αξιολόγηση. Μπροστά σε σωρεία μέτρων της νεοεκλεγμένης κυβέρνησης της ΝΔ, (αξιολόγηση, αυτονομία σχολείων, «Νέο Λύκειο», άρνηση προσλήψεων, κατάργηση πανεπιστημιακού ασύλου, εξίσωση με κολέγια, κλείσιμο 37 τμημάτων ΑΕΙ), η ίδια ανίερη συμμαχία αποχώρησε από τη ΓΣ Προέδρων για να μην τεθεί σε ψηφοφορία η απόφαση 42 ΕΛΜΕ για α/α από την αξιολόγηση. Μάλιστα, έκοψαν 3ωρη στάση εργασίας (στην κινητοποίηση που ψηφίστηκε για τη δίκη Μιχαλολιάκου), ζητώντας τάχα πλειοψηφία 2/3, ενώ είναι γνωστό ότι οι στάσεις αποφασίζονται πάντα χωρίς τέτοια ειδική πλειοψηφία, από το ΔΣ της ΟΛΜΕ ακόμη και από τις ΕΛΜΕ!

5) Οκτώβρης 2021: με προδοσία ΔΑΚΕ –ΣΥΝΕΚ σταματούν την απεργία αποχή. Οι πρόεδροι των ΔΑΚΕ και ΣΥΝΕΚ παραβίασαν την εντολή των ΓΣ τους και ψήφισαν κατά της α/α στη ΓΣ Προέδρων, για να σταματήσουν τον αγώνα κατά της αξιολόγησης! Ξεπούλησαν έτσι με ένα ωμό πραξικόπημα την α/α από την αξιολόγηση σχ. μονάδων που τότε σημείωνε συμμετοχή περί το 90%! Άφησαν ακάλυπτο τον κλάδο για να σταματήσουν τον μεγάλο αγώνα κατά της αξιολόγησης που βρίσκονταν σε εξέλιξη. Η  συνέχιση του αγώνα αποφασίστηκε από τα πρωτοβάθμια σωματεία, τις ΕΛΜΕ, που κήρυξαν α/α.

6) Οκτώβρης 2022: Ακυρώνουν τη ΓΣ προέδρων για να μην περάσει η απόφαση των ΕΛΜΕ για αποχή από τις ηλεκτρονικές εκλογές των ΥΣ. Πραξικοπηματικά κατάργησαν μια ΓΣ Πρόεδρων (με το πρόσχημα ότι δεν έβρισκαν χώρο) για να μην καταψηφιστεί η συμμετοχή τους στις διαβόητες ηλεκτρονικές εκλογές στα ΥΣ! Όμως, οι εκπρόσωποι 40 περίπου ΕΛΜΕ συναντήθηκαν τη μέρα της ακυρωμένης ΓΣ σε σχολείο, που τους παραχωρήθηκε, διαψεύδοντας στην πράξη τα απαράδεκτα ψέματα της πλειοψηφίας.

7) Ιούλης 2022, 20ο Συνέδριο: ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ καταργούν κάθε δημοκρατική διαδικασία. Στο Συνέδριο απαγόρεψαν στους συνέδρους να γνωρίζουν ποιες «θέσεις» θα ψήφιζαν, αφού δεν διαβάζονταν οι θέσεις αλλά μόνο ο… αύξων αριθμός τους... Οι Παρεμβάσεις καταγγέλλουν την παρωδία, την κατάργηση του καταστατικού και της δημοκρατίας στη λήψη αποφάσεων και αποχωρούν από την ψηφοφορία, το ίδιο έκανε και το ΠΑΜΕ. Για πρώτη φορά οι σύνεδροι δεν γνώριζαν τι ψήφισαν και δεν επιτράπηκε ουσιαστικά να εκφράσουν την άποψή τους.

Και άλλα ανάλογα παραδείγματα μπορούμε να αναφέρουμε. Όπως η μη καταγραφή των αγωνιστικών αποφάσεων του 17ου Συνεδρίου (2015). Όπως η «αξιοποίηση» του Εκπαιδευτικού Συνεδρίου (2016) για να προωθήσουν την «μαθητεία» και την «αξιολόγηση» ως θέσεις του κλάδου, θέσεις που ήταν εκτός αρμοδιότητας ενός Εκπαιδευτικού Συνεδρίου, σε κόντρα με αγωνιστικά αιτήματα και αποφάσεις προηγούμενων Συνεδρίων της ΟΛΜΕ. Ή τα καλέσματα σε ΓΣ ΕΛΜΕ με προθεσμία 1-2 ημερών και ψηφοφορίες σε ΓΣ Προέδρων χωρίς απαρτία για να παρθεί «απόφαση» υπέρ των ηλεκτρονικών εκλογών (19/11/2022).

8)  Ιούλης 2024, 21ο Συνέδριο: ΔΑΚΕ – ΣΥΝΕΚ - ΠΕΚ, αποχωρούν για να μην αποφασιστεί απεργία αποχή κατά της αξιολόγησης. Όπως στο 20ο Συνέδριο, με κίνητρο να κρατήσουν τους συνέδρους «τους» στο κομματικό «μαντρί» για να μην έχουν διαρροές ψήφων, έτσι και στο 21 Συνέδριο, οι ίδιες δυνάμεις, ακύρωσαν τον ρόλο των συνέδρων! Τους απαγόρευσαν να θέτουν συνθετικές προτάσεις σε συζήτηση ή να αιτιολογούν το σκεπτικό τους! Όταν μάλιστα μπήκε σε ψηφοφορία πρόταση Παρεμβάσεων-ΠΑΜΕ για απεργία/αποχή από όλες τις διαδικασίες της αξιολόγησης από την ΟΛΜΕ και τις ΕΛΜΕ, η οποία ψηφίστηκε και από συνέδρους των ΣΥΝΕΚ και άλλους, έχοντας την απαραίτητη πλειοψηφία, ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ και οι περισσότεροι των ΠΕΚ, αποχώρησαν από το συνέδριο για να μην υπάρχει απαρτία! Και ενώ η απόφαση είχε ήδη ψηφιστεί πριν την αποχώρηση των ΣΥΝΕΚ, δεν την καταχώρησαν στις αποφάσεις του Συνεδρίου! Σαν δικαιολογία για την άθλια στάση τους, επινόησαν ουρανοκατέβατα την απαίτηση «των 2/3» για τις απεργιακές αποφάσεις του Συνεδρίου, κόντρα στο καταστατικό που το προβλέπει αυτό μόνον για τις ΓΣ Προέδρων ΕΛΜΕ, όπως και κόντρα στην απόφαση του 16ου Συνεδρίου για απεργία διαρκείας με 50%+1, που ποτέ κανείς δεν αμφισβήτησε. Δημοσίευσαν σαν «απόφαση» κάτι που ποτέ δεν ψηφίστηκε, ούτε συζητήθηκε καν στο Συνέδριο, την αποδοχή των ηλεκτρονικών εκλογών που ο κλάδος απορρίπτει επίμονα εδώ και χρόνια! Αντίθετα, δεν δημοσίευσαν καν δύο προτάσεις των Παρεμβάσεων που υπερψηφίστηκαν («Μονιμοποίηση των νεοδιόριστων χωρίς αξιολόγηση» και «Μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών»)! Μάλιστα η ηγεσία των ΣΥΝΕΚ αρνήθηκε να βγει απόφαση για όλους τους διωκόμενους εκπαιδευτικούς!

Οι ΣΥΝΕΚ δεν ζητούν καν την κατάργηση της αξιολόγησης της σχολικής μονάδας, της τράπεζας θεμάτων, των ενδοσχολικών συντονιστών και των μεντόρων, της χρήσης σχολικών υποδομών για έσοδα. Όπως η «λάιτ» αξιολόγηση Γαβρόγλου, που τίποτε δεν πρόσφερε στο δημόσιο σχολείο, ή η Τράπεζα Θεμάτων του ΣΥΡΙΖΑ ή ο αντισυνδικαλιστικός νόμος Αχτσιόγλου (για απαρτία 50% όλων των μελών σε ΓΣ), άνοιξαν το δρόμο στην αξιολόγηση και την Τράπεζα Θεμάτων της Κεραμέως και στον αντισυνδικαλιστικό νόμο Χατζηδάκη, οι ΣΥΝΕΚ ανοίγουν συστηματικά το δρόμο στη ΔΑΚΕ και συνεργάζονται αρμονικά στο ΔΣ της ΟΛΜΕ εδώ και χρόνια.

Το ΠΑΜΕ να πάρει τις αναγκαίες αποστάσεις από τις δυνάμεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού

Να παρατηθεί από το προεδρείο της ΟΛΜΕ που συγκροτεί με τη ΔΑΚΕ και τα ΣΥΝΕΚ

Απέναντι σε αυτά τα πραξικοπήματα, το ΠΑΜΕ δυσκολεύεται όλο και περισσότερο να πάρει τις αναγκαίες αποστάσεις. Στο 20ο Συνέδριο, Παρεμβάσεις και ΠΑΜΕ είχαμε αποχωρήσει διαμαρτυρόμενοι, αλλά στο 21ο    το ΠΑΜΕ, την ίδια στιγμή που κατέθετε πρόταση κοινή με τις Παρεμβάσεις κατά της αξιολόγησης, κατέθετε και κοινή πρόταση με τις κυβερνητικές δυνάμεις υπέρ των ενιαίων κειμένων και θα μπορούσε αυτή να είχε ψηφιστεί, αν είχε προηγηθεί στις ψηφοφορίες και στη συνέχεια φυσικά το ΠΑΜΕ θα ψήφιζε και την κοινή πρόταση με τις Παρεμβάσεις... Απέναντι στο τέλμα της ΟΛΜΕ από την προδιαγεγραμμένη πορεία του κυβερνητικού συνδικαλισμού, το ΠΑΜΕ αντιπροτείνει την αλλαγή των συσχετισμών, αλλά όχι την ανάπτυξη αγώνων, προκρίνοντας για τον εαυτό του τον ρόλο της υπεύθυνης δύναμης, ενώ σε κάθε διεργασία του κινήματος ακολουθεί μια τακτική, αλλά και πρακτική, να παίρνονται τελικά όλες οι αποφάσεις από την ΟΛΜΕ (όλη η εξουσία στην ΟΛΜΕ...), επιδιώκοντας να συμπεριλάβει εκεί και τον εαυτό του με επιμέρους διαφοροποιήσεις, όμως αυτές δεν αλλάζουν καθόλου την πορεία της ΟΛΜΕ. Δεν είναι τυχαίο ότι τελευταία συγκροτεί προεδρείο με τις δυνάμεις του κυβερνητικού συνδικαλισμού και παρά τα συνεχή πραξικοπήματά τους παραμένει στη θέση του γραμματέα! Πολλά θα μπορούσε να πει κανείς για την πολυγλωσσία του ΠΑΜΕ που συχνά πυκνά το χαρακτηρίζει (κείμενα Πειραιά και ενιαία κείμενα σε ΟΛΜΕ, α/α από την ΟΛΜΕ, αλλά σε λίγες ΕΛΜΕ α/α και από τα σωματεία, κ.ά.). Με την αποδοχή θέσης στο προεδρείο της ΟΛΜΕ και την κατάθεση πρότασης για ΣΣΕ χωρίς να απαιτεί αυξήσεις μισθών-συντάξεων-διορισμών που να καλύπτουν τις πραγματικές ανάγκες (με κατάργηση του ν. 2738/1999 και του «ενιαίου μισθολογίου»), το ΠΑΜΕ φανερώνει την υποχώρησή του ακόμη και σε βασικά ζητήματα.

Εκπαιδευτικοί και πρωτοβάθμια σωματεία πρωταγωνιστές!

Βαδίζουμε το δρόμο του αγώνα! Αγωνιστικός συντονισμός των ΕΛΜΕ και των ΣΕΠΕ!

 

Απέναντι στον αντιδημοκρατικό κατήφορο των κυβερνητικών παρατάξεων  στην ΟΛΜΕ, αγωνιζόμαστε για τη συσπείρωση του κλάδου και τη χάραξη αγωνιστικής πορείας, για την αποκατάσταση των δημοκρατικών διαδικασιών των σωματείων μας και την τήρηση των δημοκρατικών παραδόσεων του κλάδου! Συνεχίζουμε χωρίς αναμονή τον δρόμο που βαδίσαμε στην αξιολόγηση, τον δρόμο του αγώνα με τα πρωτοβάθμια σωματεία, ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ, με συγκροτημένο σχέδιο πάλης και ισχυρό όπλο την α/α. Απαιτούμε την τήρηση δημοκρατικών διαδικασιών με όλους τους τρόπους (σταθερή εβδομαδιαία συνεδρίαση του ΔΣ της ΟΛΜΕ, δελτία τύπου πριν και μετά από κάθε συνεδρίαση του ΔΣ, καταγγελίες ΕΛΜΕ, με υπογραφές ΕΛΜΕ νέες Γενικές Συνελεύσεις που θα κηρύσσει η ΟΛΜΕ, κ.ά.).

Ενισχύουμε τον αγώνα μας και τα πρωτοβάθμια σωματεία για να μείνει ο κλάδος όρθιος! Προωθούμε τη λογική της κινητοποίησης του κλάδου, των ΓΣ των ΕΛΜΕ, του συντονισμού με άλλες ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ και της επιμονής στην υπεράσπιση όλων των μορφωτικών και εργασιακών κατακτήσεων των προηγούμενων δεκαετιών. Με όπλα την απεργία-αποχή, τις απεργίες διαρκείας, τον προγραμματισμό και την κλιμάκωση. Αυτή η τακτική «από τα κάτω» έχει αποδειχτεί και το μοναδικό και αποτελεσματικό αντίπαλο δέος στις προδοσίες και την αδράνεια που καλλιεργούν οι κυβερνητικές παρατάξεις. Μπλοκάρει επί πέντε χρόνια την αξιολόγηση, έχει αποθαρρύνει την κατάθεση των ν/σ για «επιλογή σχολείου» και «Εθνικό Απολυτήριο», όπως και την εφαρμογή του νόμου για την ιδιωτικοποιούμενη ΤΕΕ-επιχείρηση.

Μπροστά στις νέες εκλογές των ΕΛΜΕ καλούμε σε απόρριψη των δυνάμεων του κυβερνητικού συνδικαλισμού για να μην μετατρέψουν και τις ΕΛΜΕ σε κακέκτυπα αντίγραφα της ΟΛΜΕ. Συμμετέχουμε μαζικά στις εκλογές και στις ΓΣ, ενισχύουμε τα σωματεία μας. Είμαστε πολλοί και πολλές κι έχουμε τη δύναμη! Συσπειρωνόμαστε για να τους σταματήσουμε!