Δευτέρα 14/1: η εκπαίδευση απεργεί ενάντια στο προσοντολόγιο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ 12μ προσυγκέντρωση στο άγαλμα Βενιζέλου

31.8.18

Εκατοντάδες εργαζόμενοι καλούν στην ταξική εργατική συγκέντρωση για τη ΔΕΘ στην Καμάρα

Για ένα κίνημα που δεν μπορούν να αγνοήσουν!

Εκατοντάδες εργαζόμενοι, νέοι και συνταξιούχοι καλούν στην ανεξάρτητη ταξική εργατική συγκέντρωση στη ΔΕΘ
Σάββατο 8 Σεπτέμβρη, 6μ.μ., ΚΑΜΑΡΑ

[Η συλλογή υπογραφών στο κάλεσμα συνεχίζεται ενώ στην ανεξάρτητη συγκέντρωση και διαδήλωση καλούν και μια σειρά από Σωματεία και Τοπικές Συλλογικότητες της Θεσσαλονίκης και άλλων πόλεων]


Στα φετινά εγκαίνια της ΔΕΘ, το Σεπτέμβρη, η κυβέρνηση θα προσπαθήσει να “πουλήσει” το παραμύθι της εξόδου από τα μνημόνια και της ελάφρυνσης του χρέους, ενώ η κοινωνική πλειοψηφία θα καταβυθίζεται ακόμα περισσότερο στην εξαθλίωση. Η ψήφιση των προαπαιτούμενων της 4ης αξιολόγησης, το νέο μεσοπρόθεσμο και η συμφωνία για το χρέος ολοκληρώνουν τον εμπαιγμό των εργαζόμενων για τη λεγόμενη «μετα-μνημονιακή Ελλάδα», την πιο βάρβαρη συνέχεια του μνημονιακού μεσαίωνα σε βάθος δεκαετιών. Στην άγρια περικοπή των συντάξεων και μείωση του αφορολόγητου καθώς και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και των αγαθών στο αμέσως επόμενο διάστημα, έρχονται να προστεθούν η καθήλωση των μισθών στα σημερινά επίπεδα εξαθλίωσης, η απόλυτη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και η κατάργηση βασικών κοινωνικών δικαιωμάτων για άλλες δυο γενιές, ώστε να εξασφαλιστούν τα ματωμένα δημοσιονομικά πλεονάσματα της νέας συμφωνίας.
Την ίδια στιγμή τα τύμπανα του πολέμου χτυπούν στη γειτονιά μας ενώ το δηλητήριο του εθνικισμού και του φασισμού εξαπλώνεται ραγδαία. Οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί για τις πηγές και τους “δρόμους” της ενέργειας, οι χιλιάδες άνθρωποι που καθημερινά παίρνουν το δρόμο της προσφυγιάς και της μετανάστευσης, η μετατροπή των Βαλκανίων σε μια απέραντη βάση του ΝΑΤΟ, η “αναβάθμιση” της Ελλάδας σε τοποτηρητή του ΝΑΤΟ στην περιοχή και η νέα εξόρμηση του ελληνικού κεφαλαίου στη βαλκανική ενδοχώρα έχουν την ίδια “μήτρα” με το σκοταδισμό, το ρατσισμό και τη φασιστική απειλή. Ο ταξικός εμφύλιος ανάμεσα στους εργαζόμενους των γειτονικών χωρών ή απέναντι σε κατατρεγμένους πρόσφυγες και μετανάστες είναι το πιο μεγάλο όπλο για να προχωρήσουν απρόσκοπτα οι σχεδιασμοί του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. και ταυτόχρονα η επίθεση στα δικαιώματα των εργαζόμενων με τη νέα συμφωνία.
Είναι φανερό ότι αυτή η πολύπλευρα βάρβαρη επίθεση του κεφαλαίου και των πολιτικών του εκπροσώπων (κυβέρνηση, μνημονιακή αντιπολίτευση κι Ε.Ε.) δεν θα σταματήσει όσο “απέναντί” τους βρίσκεται ο εργοδοτικός/κυβερνητικός συνδικαλισμός. Η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ που αφού εγκαινίασε την τακτική της “μη απεργίας” το Γενάρη του 2018 (όταν ψηφιζόταν μεταξύ άλλων αντεργατικών μέτρων και η ουσιαστική κατάργηση του δικαιώματος της απεργίας για τα πρωτοβάθμια σωματεία), έφτασε να συγκροτήσει το Μάη την “Κοινωνική Συμμαχία” με τους εργοδότες, υιοθετώντας τα αιτήματα τους, κηρύσσοντας ουσιαστικά ταξική ανακωχή και υποταγή στα συμφέροντα των αφεντικών και αφήνοντας να περάσουν τα νέα μέτρα και η συμφωνία για το μνημόνιο διαρκείας χωρίς ούτε μια 24ωρη απεργία…
Μόνη αντίσταση σ’ αυτή την πολιτική οι ταξικές εργατικές συλλογικότητες και τα πρωτοβάθμια σωματεία που προχώρησαν στις 12 Γενάρη σε 24ωρη απεργία, δείχνοντας έναν άλλο δρόμο για το εργατικό κίνημα και προσπάθησαν να οργανώσουν ξανά ένα αγωνιστικό σχέδιο, τόσο στις 30/5 όσο και στις μέρες ψήφισης του νέου μνημονιακού πακέτου.
“Και μοιάζει ετούτη η σιωπή με λίγο πριν τη μπόρα, σαν τη στερνή την ώρα, που θα επιτεθεί”
Το εργατικό και λαϊκό κίνημα βρίσκεται μπροστά σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, έχουμε μπει σε μια ποιοτικά νέα κατάσταση. Το καθοριστικό για τις ταξικές δυνάμεις είναι αν θα συνεχίσουν να προσαρμόζονται στο σχεδιασμό του εργοδοτικού/κυβερνητικού συνδικαλισμού των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, που στρέφεται ενάντια στα συμφέροντα των εργαζόμενων και διευκολύνει κυβέρνηση-Ε.Ε.-κεφάλαιο ή θα προσπαθήσουν να ανοίξουν ένα νέο δρόμο οργάνωσης του αγώνα από τα κάτω, να μετουσιώσουν τη συσσωρευμένη λαϊκή αγανάκτηση για την κυβερνητική πολιτική σε δράση και μαζικό δυναμικό κι ανυποχώρητο αγώνα για την ανατροπή της!
Οι εργαζόμενοι, οι νέοι και οι συνταξιούχοι που υπογράφουμε καλούμε τα πρωτοβάθμια σωματεία και τις συλλογικότητες του εργατικού και λαϊκού κινήματος να δώσουμε τη δική μας απάντηση στην προσπάθεια μονιμοποίησης της κοινωνικής βαρβαρότητας που γεννάει τη φτώχεια, το φασισμό, την πολεμική απειλή. Το Σάββατο 8 του Σεπτέμβρη, στα εγκαίνια της ΔΕΘ, να οργανώσουμε ένα ανεξάρτητο από τον εργοδοτικό/κυβερνητικό συνδικαλισμό, πανελλαδικό, παλλαϊκό συλλαλητήριο (6μ.μ., ΚΑΜΑΡΑ), που θα ανοίξει το δρόμο για:
Ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος, με τις ανάγκες και τα δικαιώματά μας στις σημαίες του! Αγώνα μαζικό για δουλειά και ψωμί, ειρήνη κι ελευθερία, ζωή με αξιοπρέπεια για όλους!
1. Αγαπητός Θανάσης, δάσκαλος, μέλος Δ.Σ. Β’ Σ.Ε.Π.Ε. Θεσ/νίκης και του Γ.Σ. της ΕΔΟΘ/Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ
2. Αδαμόπουλος Νίκος,συνταξιούχος ΟΤΑ, περιφερειακός σύμβουλος Αττικής
3. Αθανασάκη Βάσω,μέλος Δ.Σ. Σωματείου Εργαζομένων Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Ηρακλείου
4. Αλβανούδη Αγγελική, γλωσσολόγος, συμβασιούχος στο ΑΠΘ
5. Αλβανούδη Ζωή,δασκάλα, μέλος Δ.Σ. Β΄ Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Θεσ/νίκης
6. Αλεμίδου Θώμη, φιλόλογος, μέλος Δ.Σ. της Β’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης
7. Αλεξάκος Φώτιος, καθηγητής, μέλος ΕΛΜΕ Καρδίτσας
8. Αλεξίου Έλλη, φοιτήτρια, μέλος Συλλόγου Φοιτητών Αρχιτεκτονικής ΕΜΠ

3.8.18

Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή: Με αφορμή την τραγωδία στην Ανατολική Αττική

Με αφορμή την τραγωδία στην Ανατολική Αττική
Ενωτικό Κίνημα για την Ανατροπή,  2/8/2018
Οι νοσοκομειακοί γιατροί και όλοι οι υγειονομικοί των δημόσιων δομών του λεκανοπεδίου από την πρώτη στιγμή συνέδραμαν στην παροχή περίθαλψης για τα θύματα της καταστροφικής πυρκαγιάς με ζήλο και αυτοθυσία. Τις πρώτες μέρες αυτό που προείχε ήταν η ολόπλευρη προσφορά και η αλληλεγγύη και αυτό ακριβώς αποτυπώνεται και στην σχετική ανακοίνωση της ΟΕΝΓΕ 26/7/2018 ( https://goo.gl/u5fD35 ).
Τώρα, δέκα μέρες μετά, πρέπει να αναδειχτούν θέματα που προέκυψαν ώστε το σύστημα περίθαλψης να είναι καλύτερα προετοιμασμένο για τυχόν παρόμοια μελλοντικά δραματικά συμβάντα. Η ανάδειξη αυτή πρέπει να γίνει με ουσιαστικό τρόπο μακριά από την απαράδεκτη επικοινωνιακού τύπου προπαγανδιστική πυροτεχνοματολογία τόσο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ όσο και της «αντιπολίτευσης» ΝΔ – ΠΑΣΟΚ που ενώ συμφωνούν στην ουσία της εφαρμοζόμενης καταστροφικής μνημονιακής πολιτικής, ανταλλάσσουν ανούσιες και εκτός πραγματικότητας επικοινωνιακές ατάκες.
  • Η διαχείριση της κρίσης το βράδυ της Δευτέρας 23/7 και τις αμέσως επόμενες μέρες από τους κυβερνητικούς αρμόδιους των μηχανισμών ευθύνης υπουργείου Υγείας ήταν πολύ πιο συντονισμένη και αποτελεσματική συγκριτικά με την αντίστοιχη τελείως απαράδεκτη από τους κυβερνητικούς αρμόδιους των μηχανισμών ευθύνης υπουργείου Προστασίας Πολίτη, υπουργείου Εθνικής Άμυνας και  Γεν. Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας. Όμως για άλλη μια φορά αναδείχτηκε το θέμα της ύπαρξης ταυτόχρονα δύο διαφορετικών συντονιστικών κέντρων (κέντρο του ΕΚΑΒ και κέντρο του ΕΚΕΠΥ). Όπως έχουμε κατ’ επανάληψη τονίσει τα δύο αυτά συντονιστικά κέντρα πρέπει να συγχωνευτούν σε ένα με κατάργηση του κέντρου ΕΚΕΠΥ και ενσωμάτωση των γιατρών του στην ιατρική υπηρεσία του ΕΚΑΒ σε θέσεις γιατρών ΕΣΥ πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης. Άλλωστε το δεύτερο μείζον θέμα που αναδείχτηκε το βράδυ της Δευτέρας 23/7, εκτός από την γενική γνωστή υποστελέχωση του ΕΚΑΒ, ήταν πιο συγκεκριμένα και η υποστελέχωση της ιατρικής υπηρεσίας του ΕΚΑΒ. Πρέπει να γίνει επιτέλους κατανοητό πως η Επείγουσα Ιατρική «επί τόπου» στα συμβάντα – στις προσκομιδές – στις διακομιδές είναι ζωτική ανάγκη. Επειγόντως η ιατρική υπηρεσία του ΕΚΑΒ πρέπει να στελεχωθεί με τον αναγκαίο αριθμό μόνιμων γιατρών πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης (ο αριθμός «80» τον οποίο παραδέχεται η πολιτική ηγεσία του υπ. Υγείας ως αναγκαίο είναι απελπιστικά μικρός και πολύ πίσω από τις ανάγκες) ώστε σε τέτοιες αλλά και άλλες καταστάσεις να μην προστρέχει ασθενοφόρο όχημα μόνο με οδηγό και διασώστη, χωρίς γιατρό.