Διαδήλωση στα εγκαίνια της ΔΕΘ 2026.
Κάλεσμα στην ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση, το Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου, στις 6 μ.μ., στην ΚΑΜΑΡΑ.
Τα εγκαίνια της φετινής ΔΕΘ θα είναι ταυτόχρονα και τα εγκαίνια της προεκλογικής περιόδου, καθώς η κυβέρνηση Μητσοτάκη και το κεφάλαιο επιχειρούν να παρουσιάσουν μια εικόνα "ανάπτυξης" και "σταθερότητας", δεμένης όμως με τον αυταρχισμό του "νόμου και της τάξης". Τα ψίχουλα και οι υποσχέσεις - "ακάλυπτες επιταγές", που μοιράζονται κάθε χρόνο δεν βγάζουν κανέναν από την φτώχεια και την ανασφάλεια για το αύριο. Οι μόνοι που περιμένουν να "ζεσταθεί η τσέπη τους" είναι τα μεγάλα συμφέροντα και οι ΟΠΕΚΕΠΕδες.
Στήνεται ένα προεκλογικό σκηνικό αντιπαράθεσης ανάμεσα στην επιθετική, αντιδραστική, ταξική και φιλοπόλεμη γραμμή της ΝΔ και της ακροδεξιάς, από τη μια, και τη "δημοκρατική ή πατριωτική ανακούφιση", που όμως δεν θίγει τα ιερά και όσια της αντιλαϊκής πολιτικής, από την άλλη. Και οι δύο προτάσεις απέχουν από τα λαϊκά προβλήματα, είναι ορκισμένες στο ΝΑΤΟ, στην Ε.Ε., τις δεσμεύσεις και τις προτεραιότητές του πολέμου και της λιτότητας, ενσωματωμένες στην πολιτική του κεφαλαίου. Την ίδια στιγμή, η κοινωνική πλειοψηφία βιώνει τη συνεχή υποβάθμιση της ζωής της. Οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι, η ακρίβεια εξανεμίζει το εισόδημα των εργατικών και λαϊκών νοικοκυριών, η στεγαστική κρίση εντείνεται, εργαζόμενοι χάνονται στη δουλειά σχεδόν καθημερινά, άπειροι πλέον οι αόρατοι βωμοί στους χώρους των εργοδοτικών ατυχημάτων, οι φτωχομεσαίοι αγροτοκτηνοτρόφοι εξοντώνονται, η περιβαλλοντική καταστροφή συνεχίζεται, ενώ οι ιδιωτικοποιήσεις και η εμπορευματοποίηση της υγείας, της παιδείας, της ενέργειας, των συγκοινωνιών και των δημόσιων αγαθών χτυπούν θεμελιώδη κοινωνικά δικαιώματα κι αμφισβητούν την ίδια μας τη ζωή. Κι αυτό το καλοκαίρι μας αποχαιρετά με μεγάλες πυρκαγιές, με νεκρούς πυροσβέστες και μεγάλες καταστροφές σε δάση και καλλιέργειες, σε ζώα και αγροτικές υποδομές.
Η κυβέρνηση της "πολεμικής οικονομίας" και της τουριστικής βιομηχανίας δεν δίνει δεκάρα για τις κοινωνικές ανάγκες.
Ωστόσο, μόνο το κόστος των μεγαλύτερων σκανδάλων των τελευταίων ετών φτάνει για να καλύψει την επαναφορά του 13ου-14ου μισθού και σύνταξης. Τεράστια είναι τα ποσά που χάνονται από την παιδεία, την υγεία, την δασοπροστασία και τις κοινωνικές υπηρεσίες λόγω των φοροελαφρύνσεων και της φοροδιαφυγής των μεγάλων επιχειρήσεων, τις σπατάλες για τα εξοπλιστικά προγράμματα, τις φρεγάτες, τα Ραφάλ, τις συστοιχίες Πάτριοτ, με τον κατάλογο να είναι ατελείωτος.
Απέναντι στην αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης, Ε.Ε. και εργοδοσίας, οι εργαζόμενοι δεν έχουν τίποτα να περιμένουν από τις υποσχέσεις και τις προεκλογικές επικοινωνιακές φιέστες που θα στηθούν στη ΔΕΘ. Η πραγματική διέξοδος βρίσκεται στο εργατικό-λαϊκό κίνημα και τους συλλογικούς αγώνες, τις απεργίες, τις μαζικές κινητοποιήσεις, την οργάνωση στους χώρους δουλειάς. Αυτό που απαιτείται είναι μια πρόταση καθημερινής μάχης με μπροστάρη το εργατικό κίνημα, με ανεξαρτησία από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ήττας. Χρειάζεται αγωνιστικός σχεδιασμός, ώστε οι αγώνες να ξεπερνούν σε περιεχόμενο και μορφή τη διαμαρτυρία, χωρίς κλιμάκωση και προοπτική που καταντά εκτόνωση, δεν εμπνέει και δεν συσπειρώνει. Με πλαίσιο διεκδικήσεων στη βάση των αναγκών και δικαιωμάτων μας και όχι στα όρια του "εφικτού" και των "αντοχών της οικονομίας", δηλαδή του σφαγείου της λιτότητας. Με τη δημοκρατία των Γενικών Συνελεύσεων και Επιτροπών Αγώνα των πρωτοβάθμιων Σωματείων, που είναι το οξυγόνο των μαχητικών και νικηφόρων αγώνων. Χωρίς τους περιορισμούς της θεσμικής "υγειονομικής ζώνης», της υπόκλισης στα "όρια του νόμου".
Η απονομιμοποίηση της αστικής πολιτικής, το ράγισμα της, το άνοιγμα του δρόμου για την ανατροπή της κυρίαρχης πολιτικής είναι ο δρόμος που βαδίζει το "μπλοκ της Καμάρας", κρατώντας το νήμα από τους μαχητικούς αγώνες, όπως το σπάσιμο της απαγόρευσης και την πορεία αλληλεγγύης στη δυναμική και νικηφόρα απεργία της ΕΑΣ το 1992. Η ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος απαιτεί ρήξη, τόσο με τη γραμμή κοινωνικής συναίνεσης και υποταγής που εκφράζουν οι ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ, όσο και με τις λογικές αποσπασματικών αγώνων στα όρια του "εφικτού" και της κομματικής καταγραφής και των "συμπερασμάτων" από ήττες του ΠΑΜΕ, που την είδαμε στην "απεργία που δεν έγινε" στις 50 μέρες των αγροτικών μπλόκων του Δεκέμβρη και στα Τέμπη. Οι ανάγκες της εποχής απαιτούν μια ανεξάρτητη ταξική δυναμική στο εργατικό κίνημα, με μαχητικότητα και ενότητα, στηριγμένη στη δράση των ίδιων των εργαζομένων, στον συντονισμό των πρωτοβάθμιων σωματείων και των αγωνιστικών συλλογικοτήτων, με προσανατολισμό τη νίκη των εργατικών και λαϊκών συμφερόντων.
Η αντιλαϊκή πολιτική φθάνει στο αποκορύφωμά της με τους πολεμικούς ανταγωνισμούς και την απειλή μιας γενικευμένης σύγκρουσης, όπου η εργατική τάξη και η νεολαία θα γίνουν "κρέας για τα κανόνια" των πολυεθνικών. Καταδικάζουμε την εμπλοκή της Ελλάδας στους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε., τη διάθεση στρατιωτικών υποδομών/βάσεων και πόρων για πολεμικούς σκοπούς και τη μεταφορά τεράστιων κονδυλίων στους εξοπλισμούς, ενώ οι κοινωνικές ανάγκες παραμένουν ακάλυπτες. Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στο δίκαιο αγώνα του παλαιστινιακού λαού και σε όλους τους λαούς που βρίσκονται αντιμέτωποι με τον πόλεμο, την κατοχή, τον ξεριζωμό και την προσφυγιά.
Διεκδικούμε:
· Αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, με βάση τις πραγματικές ανάγκες. Κανένας μισθός/σύνταξη κάτω από 1.400 ευρώ, επαναφορά της 13ου-14ου μισθού/σύνταξης για όλους.
· Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων, χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
· Μέτρα ασφαλείας στους χώρους δουλειάς, που έχουν γίνει κάτεργα εκμετάλλευσης. Να μπει τέλος στα εργοδοτικά εγκλήματα.
· Συλλογικές συμβάσεις εργασίας με ουσιαστικές αυξήσεις και πλήρη εργασιακά δικαιώματα για όλους, κατάργηση του Ν.2738 που δεν τις επιτρέπει στο δημόσιο, κατάργηση όλων των ελαστικών μορφών εργασίας.
· Μέτρα ενάντια στην ακρίβεια, τους πλειστηριασμούς λαϊκής κατοικίας και τη στεγαστική κρίση.
· Δημόσια και δωρεάν υγεία, παιδεία, κοινωνικές υπηρεσίες για όλους κι όλες. Όχι στα νέα σχέδια ιδιωτικοποίησης του νερού. Ακύρωση όλων των ιδιωτικοποιήσεων. Όλες οι κοινωνικές ανάγκες να καλύπτονται χωρίς κέρδος, με δημόσιο χαρακτήρα και εργατικό έλεγχο.
· Όχι στην συνταγματική αναθεώρηση των ιδιωτικοποιήσεων, της αξιολόγησης, της άρσης μονιμότητας, της μισθολογικής καθήλωσης και των ιδιωτικών ΑΕΙ.
· Κατάργηση των αντεργατικών νόμων και της καταστολής απέναντι στους κοινωνικούς αγώνες. Όχι στο νέο πειθαρχικό του δημοσίου, απαλλαγή των διωκόμενων δημ. Υπαλλήλων.
· Να τιμωρηθούν οι αυτουργοί και οι πολιτικά υπεύθυνοι για το έγκλημα των Τεμπών και της κλοπής του ΟΠΕΚΕΠΕ. Πίσω στο δημόσιο οι σιδηρόδρομοι, πίσω τα κλεμμένα στους αγροτοκτηνοτρόφους.
· Να διατεθούν κονδύλια για προσωπικό, για εξοπλισμό δασικών υπηρεσιών και πυρόσβεσης. Για την πλήρη αποκατάσταση των ζημιών και των υποδομών από τις πυρκαγιές, για υπεράσπιση και αναδάσωση των καμένων ενάντια στην απειλή των κάθε τύπου «επενδυτών».
· Όχι στην καύση απορριμμάτων που προωθείται στη Θεσσαλονίκη και άλλες περιοχές και την περιβαλλοντική καταστροφή.
· Καμία εμπλοκή της χώρας σε πολέμους και ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. ‘Έξω η Ελλάδα από το ΝΑΤΟ, έξω οι βάσεις του θανάτου. Λευτεριά στην Παλαιστίνη.
· Λεφτά για τις κοινωνικές ανάγκες και όχι για εξοπλισμούς και πολεμικές δαπάνες.
Καλούμε κάθε εργαζόμενο, άνεργο, νέο και νέα να δώσει το παρόν στη διαδήλωση της ΔΕΘ και την ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση της Καμάρας, το Σάββατο, 5 Σεπτέμβρη, στις 6 μ.μ., για να χτυπήσουν όλα τα τύμπανα στην Καμάρα.
Να συμβάλουμε στην οικοδόμηση ενός μαχητικού κινήματος που θα συγκρούεται με την κυβερνητική πολιτική, την εργοδοσία και κάθε μορφή εκμετάλλευσης, τον πόλεμο, τον εθνικισμό, τον ρατσισμό, χωρίς καμιά αναμονή σε εκλογικούς «σωτήρες».
Συμμετέχουμε και καλούμε σε συνέλευση αγώνα την Κυριακή 6/9 στις 11 π.μ. στην ΕΔΟΘ για να συζητήσουμε συγκεκριμένα βήματα για τους αγώνες που μπορούν να νικήσουν, για να ένα άμεσο αγωνιστικό απεργιακό πρόγραμμα πάλης.
